Ik accepteer dat jij beweert dat jij me tolereert. Want in feite zijn de rollen omgekeerd.

Ik ben een zwaargewicht al ben ik net begonnen. Ik doe me ogen dicht en heb de strijd gewonnen. Ik spit zo leip, ik schrijf ze uit op bonnen. Op de markt, op kantoor. Wat ik voel schrijf ik op. Op gehoor. Ik behoor in Marokko Noord. Ik verwoord wat je denkt, maar niet hoort. Ik doorboor met het woord je wordt gestoord. Je leven hangt aan een koord. Je hangt buitenboord. Babyloners, moddergooiers, onruststokers, televisiejokers, politieke bitches die poker spelen met leven dat ons door Allah is gegeven.

Ik ben bewust het is een test. Ik laat de rest met rust. Ik voel me niet gekwetst door de zonden van een ander. Ik kan ze niet veranderen. Ik leef met me eigen zonden. Doe elke dag me ronde. Het is een wonder dat ik leef. Elke dag, sinds ik dit ontsteeg. Ik verdween in een space in me 9^e dimensie. Met de intentie om met woorden te goochelen. Ik kan niet toveren, maar met me woorden mensen wel veroveren. Heroveren. Geloof me, zelfs de doven. Dit is ongelogen. Onbedrogen kom ik uit de hoek. Je woorden raken zoek. Lees een boek. Want dit is mijn bezoekuur. Als ik met je klaar ben kijk je zo zuur. Net zolang alsof het net een eeuw duurt. Dus als je mij weer inhuurt, dan ga je eerst betalen. Want ik kom echt niet in de buurt. Ik stuur je de factuur, ook al zeg je het is te duur.

Ahmed Kissami is me naam. Ja, dat moet je weten. Want als ik start te praten dan begint je grond te beven. We leven in een tijd waar men alleen kan nemen. Eenmaal uit het zicht dan ben je zo vergeten. Niemand die wil weten hoeveel bloed en tranen ik heb moeten zweten. Dus neem ik jullie mee naar versie 9 van me leven. Ik moet alles geven. Ik ben een hassassiune met visioenen van de toekomst. Ik grijp wat me toekomt. Zonder schaamte, zonder blaam te treffen. Overtreffen iedereen die dit feit wil weerleggen. We beleggen in ideeën, niet in geld. Dat is hoe de duivel ons wil playen. Ik ben gesteld op me woorden. Het zijn accoorden op zichzelf.

Als je dit maar weet. Ik ben een poëet, maar geen Marokkaan van “lik me reet”.

This post is filed under "Wie ben ik?". You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.