Ik had liever geen aandacht aan hem besteed, en toch blijf ik het doen.  Is hij de druppel die de emmer doet overlopen? De druppel die ervoor zorgt  dat we opstaan, en op zoek gaan naar een droge plek. Wie wil er nu tegenwoordig nou nog nattigheid? Mensen zoeken liever het droge, en nemen afstand van de emmer die binnenkort iedereen natte voeten zal geven.

Ik stoor me echt aan die druppel, begrijp me niet verkeerd.  Want ik weet dat we de kraan al lang dicht hadden kunnen draaien. Maar we hebben toegekeken tot de laatste druppel erin viel. Het was duidelijk dat het opschuiven van de emmer geen zin zou hebben.  Iemand zou zich er aan stoten en iedereen kreeg dan  natte voeten.

Het liefste zouden we natuurlijk de emmer leeg gooien en de kraan goed dicht draaien. Mocht het dan nog ergens druppelen dan kan de lege emmer de druppel opvangen in een lege diepte vol droogte. Veel mensen wilden de emmer leeggooien,  maar kregen nattigheid. De emmer is immer s zwaar en bij het tillen valt het water  links en rechts. De groep die het altijd droog wilde houden, en toekeek hoe de emmer zich vulde, namen het de leeggooiers kwalijk.  En ik geef toe sommige van de leeggooiers gingen roekeloos om met de emmer en lieten met opzet water vallen. Zodat de droge mensen eromheen toch natte voeten kregen.  Duidelijk wordt de scheidslijn tussen de mensen die niet bang zijn voor natte voeten en  vechten om de emmer niet over te laten lopen en de mensen die graag hun voeten droog houden.  Niemand is goed of slecht. Laten we wel beseffen dat de emmer leeggooien niet meer kan, de emmer is te zwaar om te verplaatsen. Laten we de kraan dicht draaien en zorgen dat de emmer niet voller wordt.

Soms is het mogelijk je ongewenst te voelen in dit land. Het is vervelend om je erover uit te laten, omdat we allemaal kunnen beamen dat dit een van de beste landen ter wereld is om in te wonen. Nederland met haar sociale voorzieningen, haar tolerantie en haar vrijheid en eigen verantwoordelijkheid, blijft natuurlijk een topper. Toch zijn er bepaalde momenten dat je je ongewenst of niet op je plek kan voelen in Nederland.  Hoe komt het dat na 400 jaar slavernij er nog steeds niet gekeken kan worden naar de foute beeldvorming die Sinterklaas en Zwarte Piet veroorzaken? Hoe komt het dat na al die jaren dat de voorouders van Indische Nederlanders  in het KNIL diende, dat mensen het verschil niet meer weten tussen Indisch en Indonesisch? Hoe komt het dat de duizenden Marokkaanse soldaten die Europa hielpen te bevrijden van de Nazi’s vergeten zijn, en tegenwoordig alleen nog maar verhalen de wereld in geholpen worden over Marokkaanse dramatiek in de Europese voorsteden?

Veel niet-westerse allochtonen of anders gezegd niet-witte Nederlanders kijken met angst naar de emmer. Ze willen geen nattigheid. Zoeken het droge. Sommige accepteren dagelijkse spetters  in hun gezicht en focussen op euro’s uit het Natte Nederland om mee te nemen naar drogere regionen.  Drogere regionen waar ze die euro’s goed kunnen gebruiken. Anderen pakken ook euro’s en spetters, raken afgeleid en zien het niet gebeuren dat ze repatriëren.

Veel autochtonen of Nederlandse Nederlanders of witte Nederlanders kijken ook met afgrijzen naar de emmer. Ook zij lopen het liefst langs de emmer en willen er vooral niet tegenaan stoten en spetteren. De mensen die de emmer willen leeggooien hebben verschillende etnische achtergronden. Stank voor dank krijgen ze, want de scheuten water die uit de emmer vallen, worden niet gewaardeerd door de mensen die zich in  een voor altijd droge omgeving wanen. De kraan dichtdraaien blijft moeilijk. Want er blijven mensen die de kraan openhouden, mensen die nog steeds genieten van de druppels en de grotere scheuten die uit de emmer vallen. Mensen die geen moeite hebben met natte voeten.

Is Geert Wilders de druppel die de emmer doet overlopen?  Ja, als we de uitspraken en ideologie niet bestrijden dan wordt Wilders van druppel langzaamaan steeds meer een pisstraaltje. Zo een pisstraaltje dat de emmer  binnenkort constant laat overlopen. En al het weggestopte, onderdrukte en opgekropte racisme beetje bij beetje uit de emmer laat sijpelen. Totdat de emmer simpelweg omvalt . Laten we alsjeblieft de kraan dicht draaien.

This post is filed under Multiculturaliteit, samenleving. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.