Op dit moment ben ik bezig met het schrijven over de geschiedenis van Palestina. Het gebied dat sinds de val van het Ottomaanse Rijk na WO I geteisterd wordt door respectievelijk terreur, bezetting en vervolgens onderdrukking. In de 60 jaar dat dit nu voortduurt is veel gebeurd en zijn er veel zaken waar men geen weet van heeft. Verkeerde voorlichting of gebrek aan interesse, het doet er niet toe. Ik voel erg mee met de pijn die geleden wordt en ik kan er mijn ogen niet voor sluiten. Het is voor mij dan ook belangrijk om te weten wat er gaande is en welke processen hiertoe geleid hebben. Wegens mijn interesse ben ik goed op de hoogte van veel gebeurtenissen die plaatsgevonden hebben en het is voor mij tijd om het op papier te zetten. Daarmee kan ik het voor mezelf verwerken. Het is nu een grabbeldoos in mijn hoofd en als je ergens over begint dan kan ik vast met je mee praten. Maar er is natuurlijk veel meer dan ik nu weet.

In de komende tijd zal ik deze kant van de website vullen met de geschiedenis van het conflict. Men wil er niet aan geloven, maar het lot van Palestina en Israël ligt bij de wereld en dit conflict gaat de toekomst van diezelfde wereld beïnvloeden tot een hoogte dat men tegen die tijd gaat zeggen: hoe konden ze daar toen niet iets aan doen? Die vraag hebben we vaker gehoord in het verleden. Dit zal de vraag zijn van de generatie na ons. En ik wil ze dat antwoord niet ontnemen. Ons zijn zoveel antwoorden ontnomen door de generaties voor ons waardoor we nu niet eens weten waarom de conflicten op de wereld bestaan. Zo is dat ook met dit conflict. En onder internationale belemmeringen en druk van het Israëlische front en het stilzwijgen van de internationale media heeft het volk te leiden gehad en is zij vergeten. Daar wil ik geen deel aan nemen. De volgende zaken zijn onder andere te verwachten:

• (Vergeten) geschiedenis van het Palestijns grondgebied (1900 – 1918: de aanloop naar WO I en de afbraak van het Ottomaanse Rijk)
• Invloed van Engeland na WO I op de betrekkingen tussen Palestijnen onderling (moslims en joden) en de migratiestroom van Europese joden daarheen
• De invloed van de internationale steun op de totstandkoming van de Israëlische staat in 1948, oftewel de bezetting van het Palestijns grondgebied (met name dankzij de directe erkenning door Engeland – die toendertijd het ‘mandaat’ had – en de Verenigde Staten (VS) die het sindsdien van Engeland heeft overgenomen’
• De relatie tussen de VS en Israël (wat houdt de steun van de VS precies in qua economische en diplomatieke betrekkingen?)
• Yasser Arafat en de PLO (hoe voorstellen voor vrede in 1970 en 1972 door Israel genegeerd werden en de PLO gedwongen werd andere middelen aan te wenden)
• Hamas en waarom zij geen terroristische organisatie zijn (tenzij je Israel ook als terrorist beschouwt)
• Vredesonderhandelingen die nergens op uitlopen (Oslo, de routekaart naar de vrede. De decepties die Intifada I en II worden genoemd)
• De Muur (die voor een groot deel achter de groene lijn gebouwd is)
• Illegale nederzettingen en verdergaande expansie

De vredesprocessen die sinds oktober 1991 in Spanje zijn opgezet hebben tot op heden nergens toe geleid. Ook de zogenaamde routekaart naar de vrede heeft niet tot stabiliteit kunnen leiden in het conflict. Alhoewel de VS aan de voet stond van vele akkoorden zoals Oslo, heeft het via de Verenigde Naties (VN) vele resoluties geblokkeerd die Israël tot de orde riepen. Het ligt gewoonweg niet in het belang van de VS dat de Palestijnse staat in ere wordt hersteld. Daarnaast is de Palestijnse geschiedenis in de afgelopen 50 jaar verdwenen, (mede) dankzij de invloed die de VS daar heeft uitgeoefend. De massa in de VS krijgt veelal een pro-Israëlisch beeld van de situatie, waardoor de Amerikaanse regering vrijwel ongegeneerd beleid kan voeren ten aanzien van Israël. De Israëlische lobby in de VS draagt daar ook veel aan bij. Geïncorporeerd in “think thanks”, lobbygroepen, grote bedrijven en dergelijke oefenen zij invloed uit op de Amerikaanse regering, media en massa.

Waar verder niet veel bij stil gestaan wordt is dat dit buitenlands beleid van de VS tot gevolg heeft gehad dat de Palestijnen hun land kwijt zijn en sindsdien onder constante dreiging staan van het Israëlische leger. De stagnatie van de economie, het groeiende aantal vluchtelingen en de hongersnoden die Palestijnen treiteren zijn gevolgen van de Israëlische bezetting. Groeperingen zoals de PLO en Hamas die opkomen voor het Palestijnse recht worden geclassificeerd als terroristische organisaties, wat vervolgens moet legitimeren dat kopstukken van de PLO worden omgelegd of aanvallen gepleegd worden op onschuldige mensen (waaronder vaak kinderen)die niks anders hebben dan stenen om zich te verdedigen.

Waar ik me vooral op wil richten is de invloed van het buitenlands beleid van de VS op de situatie van Palestina. Ik wil ingaan op zowel de geschiedenis van het conflict als de huidige betrekkingen. Het uitgangspunt van de thesis zal liggen in de belangen van de VS en diens ontwikkelingen. Vanuit die belangen wordt het buitenlands beleid geformuleerd. Ik wil voor een gedeelte ingaan op de invloed van de Israëlische lobby in de VS op dat beleid. Ik hoop met deze zaken aan te tonen dat de invloed van de VS bepalend is voor het bestaan van Israël. Zonder de steun van de VS zou Israël bezwijken tussen al die landen in het MO. Ik kan niet gissen, want Israël heeft de steun van de VS nou eenmaal. Ik wil aantonen dat de VS in veel gevallen de mogelijkheid had en heeft om de Palestijnen tegemoet te komen.

De belangrijkste vraag in dit hoofdstuk is de mate waarin het buitenlands beleid van de VS bijgedragen heeft aan de huidige Palestijnse situatie en wat kan de VS doen om de Palestijnen te voorzien in hetgeen dat (mede) door hen is ontnomen? Het is niet een twee drie duidelijk te maken wat de invloed is geweest van de VS aangezien haar beleid vaak indirecte gevolgen heeft voor de Palestijnen.

Wat zijn überhaupt de belangrijkste ontwikkelingen geweest in de bezetting van Palestina waarbij het Amerikaans buitenlands beleid (de ontwikkelingen) invloed heeft gehad? De belangrijke gebeurtenissen zoals bijvoorbeeld de Balfour-declaratie, het uitroepen van Israël en de verscheidene oorlogen wil ik beschrijven tot aan de huidige betrekkingen toe. Daarbij is de steun van de VS onmisbaar geweest.

Wat voor invloed zou de herstelling van de Palestijnse staat hebben op de Amerikaanse hegemonie in het MO en  dus op de Amerikaanse economie? Wat zijn de werkelijke Amerikaanse belangen ten aanzien van Israël? De huidige staat Israël is voor de VS een belangrijke kameraad. Militaire aanwezigheid in het MO is al decennia lang een pre en daarnaast is de Israëlische economie nauw verbonden met de Amerikaanse. Het ligt niet in het belang van de VS om van Israël af te komen en een Palestijnse staat uit te roepen. Door een beter licht te werpen op de Amerikaanse belangen en diens relatie met Israël worden de mogelijkheden voor een Palestijnse staat al wat duidelijker en zijn de grenzen (van die mogelijkheden) daarvan makkelijker te herkennen. De regionale hegemonie is natuurlijk een belangrijk argument voor de VS, maar in hoeverre legitimeert dat het bestaan van Israël?

In hoeverre zijn andere landen in het MO in staat om een machtsblok te vormen tegen de hegemonie van de VS inzake Palestina? Saoedie Arabië wordt beschouwd als een goede (en trouwe) relatie van de VS. Aan de andere kant hebben zij een verplichting jegens Palestina op grond van vele factoren, waarvan de geschiedenis van het gebied de belangrijkste is. Wat hebben zij nagelaten in de geschiedenis dat ze nu (eventueel) wel kunnen doen? Iran is tegenwoordig een prominente partij in de MO politiek. Iran is klaarblijkelijk een tegenstander van het zionisme en de Israëlische staat. Echter, welke rol kunnen zij vervullen in het eerherstel van de Palestijnse staat? Afghanistan en Irak zijn op politiek vlak poppetjes van de Amerikaanse regering geworden in de War of Terror. De vooruitzichten voor Afghanistan en Irak zijn zo slecht dat het onwaarschijnlijk is dat zij in de nabije toekomst een significante factor kunnen zijn ter ondersteuning van Palestina. Echter de betrekkingen met de Amerikaanse regering zullen wel van invloed zijn op de eventuele positie van deze twee landen ten opzichte van het machtsblok.

De wortels zijn belangrijk, maar de boom blijft groeien. Er is een stam die steeds dikker wordt en takken die ontplooien en vertakken. Bladeren die komen en gaan. Ze hebben allemaal een verhaal te vertellen. We zitten met problemen vandaag die voortgekomen zijn uit alle periodes van de groei, tevens de huidige. Het gaat om het hele proces van begin tot heden als sleutel tot de toekomst. Om te begrijpen wie je bent en wat te doen is kennis van je geschiedenis cruciaal. Eenmaal achter de deur heb je te onthouden wat achter je is en te handelen naar wat voor je is.

Ook wij zijn onderdeel van de geschiedenis. Alles wat je doet is direct geschiedenis. Dat betekent dat stilstaan bij wat je doet ook een cruciale factor is in de bewustwording van jou persoon/individu in een wereld waar al dat je doet invloed heeft op al dat je tegemoet komt. “Je maakt je eigen geluk” kun je zeggen, tevens schrijf je jou eigen geschiedenis. Als je dus niet stil staat bij de dingen die je zelf doet en hoe dat reflecteert op jezelf, dan is het vrijwel onmogelijk om jou plaats in de realiteit die (ondanks jou bestaan of niet) buiten jou plaatsvindt te begrijpen en vervolgens juist naar te handelen.

De vraag die ontstaat is: schrijf je jou eigen geschiedenis door naar jezelf te kijken en te reflecteren op de gevolgen van jou handelen of laat je jou geschiedenis maken door wat je van buitenaf mee krijgt? Vaak houden we dingen voor waar omdat we dat nou eenmaal zo geleerd hebben. Daar sta je dan inderdaad niet bij stil. Als kinderen (klein en groot) neem je vaak de dingen aan zoals je ze hoort, afhankelijk van je onschuld (het onschuld van een kind kan ver reiken). En aan de hand van die kennis handel je naar hetgeen op je pad is. Maar je groeit op en je ontwikkelt ook jou zelf. Je kan niet blijven aannemen dat alles wat je doet de juiste manier van doen is. Onze hersenen zijn op een dergelijke manier geconstrueerd dat zij capabel zijn om zulke processen te runnen die je gedachten (oftewel je zelf) in staat stellen om buiten je lichaam te treden (figuurlijk natuurlijk).

Door naar jezelf te kijken zonder je eigen subjectiviteit (een mens wil maar al te graag tegen zichzelf liegen uit eigen belang en de geest is zo sterk dat je er zelf in kan gaan geloven), dan kun je eerlijk tegen jezelf zeggen wat je zwakheden zijn en waar de dynamiek van de geest kwijt is. Gedachten, je zelf; er worden zoveel woorden voor gebruikt in literatuur en door mensen onderling. Maar als je er goed over nadenkt zijn jou zijn, jou bewustzijn, jou ik, jou zelf, je geest allemaal een (1).

We kennen allemaal het gevoel wel alles beter te weten en anderen willen corrigeren. Het probleem dat we daarbij ondervinden is dat als je denkt dat je aan de top staat (qua kennis), als je denkt dat je alles weet, dan zoek je niet meer verder naar wat je niet weet. Terwijl er heel veel is dat je niet weet. Dat betekent dat je stil komt te staan in een ontwikkeling die misschien ooit goed is geweest en waardoor je dus zoveel te weten bent gekomen. Het probleem  is alleen, dat er al duizenden jaren aan civilisaties zijn geweest die kennis hebben vergaard en ontwikkelingen hebben gemaakt. Er is zoveel meer dan hetgeen in je hoofd is. Het is dus juist zaak om door te gaan waar je al veel weet. Ik heb ooit iemand horen zeggen: hoe meer ik te weten kwam des te minder ik wist! En dat klopt ook.

Het hoeft geen probleem te zijn dat je iets niet weet. Het gaat om het moment dat je erachter komt. Waar het dan ook om gaat. In hoeverre ben je in staat om jou waarheid/geschiedenis/beeld (om maar een paar woorden te gebruiken voor een ruim concept) aan te passen aan hetgeen onomstotelijk is duidelijk gemaakt? Dat is de sleutel tot waar begrip. Van hetgeen heeft plaatsgevonden en hetgeen plaatsvindt. Het helpt je jou plaats in te vullen. Het is geen kwestie van zoeken want je hebt het al in je. De vraag is: kun je er gebruik van maken? Want ook dat heeft gevolgen voor wat er op je pad komt. Als je iets weet dan zul je er je handelen ook naar moeten richten.

Het kan heel moeilijk zijn om je handelen aan te passen aan hetgeen je weet. Sommigen van ons zitten in een positie van status waarbij ze gebaat zijn bij bepaalde ideeën die incorrect zijn. Sommigen van ons hebben een familie die bepaalde ideeën die zij dragen niet accepteren. Sommigen zijn bang hun baan kwijt te raken en anderen hun vrienden. Er zijn zoveel redenen te bedenken om niet je handelen aan te passen aan hetgeen je weet. Er is aan de andere kant één verdomd goede reden om het wel te doen: je bent vrij van je eerste adem tot je laatste. En de tijd die je daartussen vertoeft is van jou. Jij hebt er mee te doen waarvan jij denkt dat goed is voor je. Waarbij jij zegt: ik ben trots dat dit mijn leven is. Blij met wat je hebt en blij met wat je niet hebt. De juiste manier van zijn is door gewoon te zijn.