"Waar ben ik aan begonnen?!"
Ramadan voor beginners

Als ik mezelf die vraag stel, zou ik zo ja antwoorden. Ik heb nu echt een gevoel van "waar ben ik aan begonnen?" en "waarom had ik zo’n grote bek?" Er is nu echter geen weg meer terug, ik zal de maand af moeten maken.

In de zomer werd het al duidelijk, ik moest en zou minderen met blowen en roken. Als ervaren blower kan ik vertellen dat het iemand veel wilskracht en discipline vereist om op een zedelijke manier met cannabis om te gaan. Ik weet niet hoe dat werkt met alcohol, maar ik geloof dat dat voor liefhebbers van drank hetzelfde is. Rond augustus bedacht ik een maand lang niet te blowen ten tijde van de ramadan, omdat mijn Marokkaanse vrienden toch ook zouden stoppen die periode. Later bedacht ik me, waarom probeer ik de ramadan niet all the way. Waarom probeer ik niet gewoon een maand te vasten?

Uit onverwachte hoeken krijg ik respect voor het feit dat ik ga vasten. Toch zijn er veel mensen die niet begrijpen  waarom ik mee doe aan de islamitische vastenmaand. Sommige mensen zijn sceptisch en geven direct hun mening. Ze vinden de ramadan een hypocriete bezigheid. "Eerst eet je niets en als de zon onder is stop je je helemaal vol."  Natuurlijk zal je nooit ervaren hoe het is om echte honger te ervaren zoals bijvoorbeeld mensen in Afrikaanse vluchtelingenkampen. Dat is duidelijk, je weet namelijk zeker dat je ‘s avonds te eten hebt. Toch is het voor veel moslims juist in de ramadanmaand een must om aan de minderbedeelden geld of andere hulp te schenken. 

Allerlei nare vragen krijg ik naar mijn hoofd geslingerd. "Ben je gek geworden?!"  "Je bent toch geen moslim?" Of: ”Je bent toch geen moslim geworden?”

Wat dan nog; al zou ik moslim zijn geworden, ga je me dan anders behandelen vanaf dit moment? Ik kan me zelf geen moslim noemen. De wijze waarop ik mijn leven inricht en vormgeef noem ik Rasta en mijn geloof is tussen mij en de Schepper. De ramadan wilde ik doen uit overtuiging dat het goed voor me zou zijn om mijn wil te sterken en een periode clean en conscious te leven. Talloze verschillende mensen op de aardbol kiezen er voor om te vasten. Joden stellen op Jom Kippoer alles in teken van God en laten lichamelijke verzorging zoals voeding op die dag achterwege. Katholieke Christenen vasten 40 dagen na carnaval, en kiezen ervoor om bijvoorbeeld geen vlees te eten, geen alcohol te drinken of geen televisie te kijken. Daarnaast vasten hindoes ook, maar kiezen zij niet specifieke dagen daarvoor uit. Jezus vastte ook 40 dagen in de woestijn om na te denken hoe hij kon laten merken dat God bij de mensen wilde zijn.

Inmiddels zit ik op dag acht en vind ik het toch knap lastig. Natuurlijk is er het honger gevoel, en het gemis van een sigaret op gestresste momenten, maar verder gaat het me wel aardig af. ‘S ochtends  eet ik iets en drink ik wat, en vast ik zo’n 12 uur tot zonsondergang. Vanaf volgende week wil ik gaan proberen echt van zonsop- tot zonsondergang te vasten. Het is een rare bezigheid; vasten in het rijke Westen. Wij zijn in het Westen niet bewust van ons consumptiegedrag. De hele dag door besteedt je zoveel tijd aan consumeren, dat ten tijde van de ramadan je niet meer weet wat je met al die tijd moet doen. Op dit moment bevind ik me in de mensa van de VU, waar ik de constante consumptie stroom aanschouw. In de moderne samenleving zijn we zo vervreemd van het proces hoe grondstoffen tot voedsel gemaakt worden, dat we mijn inziens niet meer dankbaar er voor (kunnen) zijn. Vroeger verbouwde een  ieder zijn eigen voedsel en jaagde men voor zijn eigen benodigdheden. Op deze manier hadden mensen respect voor de natuur en wat zij voor hen te bieden had. Het kostte immers veel moeite en tijd om "brood op de plank" te krijgen. "Now it’s just taken for granted."

Tegenwoordig zijn we gewend geraakt aan het massaconsumptieprogramma waaraan corporaties ons verslaafd hebben gemaakt. We kopen aanbiedingen of reclameproducten omdat het  financieel gunstig is. We denken in termen van geld. Wat kunnen deze symbolische papiertjes ons opleveren en kopen meer dan we eigenlijk nodig hebben. 3 halen 2 betalen, is immers beter dan 1 halen 1 betalen. Ik schaam me voor het feit dat ik nog af en toe eten moet weggooien. Ik begrijp nu waarom mijn vader zonder schaamte nog steeds producten over datum eet. Hij heeft immers de nasleep van de hongerwinter meegemaakt in zijn jongste jaren. Ik begrijp de vreemde verstrooide man die in de VU mensa onze half opgegeten broodjes van de achtergelaten dienbladen op eet.

Ik ben sinds mijn bezoek aan Suriname en mijn ontmoetingen met serieuze rastafarians aldaar zo goed als gestopt met het eten van vlees. Als wij bewust worden van het feit dat er zo’n 18 kilo graan nodig is om 1 kilo vlees te produceren*, dan weten we dat onze overdreven vorm van (vlees)consumptie honger aan de andere kant in de wereld in stand houdt. Laten we nog niet eens beginnen over de voedseloverschotten die door de markt of inde derde wereld gedumpt worden, of melkwoverschotten die in de goot worden gegooid. In ieder geval totale vervreemding van respect voor onze natuur en hoe we onze voeding uit haar kunnen onttrekken.

Waar ben ik aan begonnen? Rasta ramadan; het bewustwordingsproces van ons westers consumptiepatroon, het sterken van mijn eigen wil en het loskoppelen van een onnatuurlijk consumptiemechanisme.. Waarom had ik zo’n grote bek? Blijkbaar niet om constant voedsel door mijn keel te duwen, maar ik praat mijn mond gauw voorbij en houd me aan mijn woord. Ik doe me best en zet mijn vastenmaand voort.

Bronnen:

* http://www.animalfreedom.org/paginas/informatie/vleeseten.html

*Tarwe,_soja_of_maiuml_s_gebruiken_als_biobrandstof_is_onverstandig (Trouw.nl)

* http://www.lekkerplantaardig.net/milieu.htm