Ze was gewoon on a hustle. Jagend op euro’s en dollars. Living the good life like a topmodel should. Een zwarte band in gold diggin’. Het had niets met politiek te maken. Ze koos geen kant. Het had nooit een probleem moeten zijn hem te bezoeken. De zoon van een rijke man, die haar de mogelijkheid gaf zich om hoog te werken.

Wie had dat gedacht?! In 2000 liet ze haar poes en tieten nog uitprinten voor talloze trekkende Nederlanders. Krap 10 jaar later ontmoette ze hem. Hij was de zoon van de rijkste kolonel ter aarde. Wat had ze een geluk hem te ontmoeten. Zo maar in die Italiaanse discotheek. Ooh hij gaf haar alles wat wat haar hart begeerde. Hij nam haar mee naar allerlei feestjes over de hele wereld. Eindelijk had ze de glamour behaald, die ze al die tijd voor ogen had. Niet die platvloerse voetbalvrouwen glamour, geen ‘living red carpet accessory” Hollywood glamour, geen Quote 500, maar die echte Forbes 500 glamour. Het soort glamour waarbij je minder media aandacht krijgt dan filmsterren, maar een hogere quantiteit aan kaviaar, privé vliegtuigen en biljetten met afbeeldingen van je schoonvader voor terug krijgt.

Ze zou nooit meer hoeven werken. Nooit meer in koude studio’s haar slipje uittrekken. Nooit meer constante flitsen en opgedrongen onnatuurlijke doch sensuele poses. Gelukkig maar, haar lichaam zou in de komende jaren toch gaan rimpelen, uitdijen en hangen. Want topmodellen hebben een houdbaarheidsdatum. Het zelfde geldt voor politieke regimes van kolonels op leeftijd.

God o god wat was ze geschrokken. Hij zei dat er niets aan de hand was. “Er is geen oorlog, het volk staat nogsteeds achter mijn vader.” De westerse media hield een andere verhaallijn. “Laat ik het maar gewoon proberen, ik heb al zo lang geen kaviaar gegeten.”, dacht ze waarschijnlijk terwijl internationale televisiezenders dagelijks beelden van losgeslagen rebellen met ratelende mitrailleurs lieten zien.

Toen ze er eenmaal was liep alles niet echt volgens plan. Haar LAT-relatie had de behoefte het soort sex te beoefenen alsof het de laatste keer zou zijn in zijn leven.

De reporter bezat een karakteristieke moed en barmhartigheid, waar Kuifje nog van had kunnen leren. De kale oorlogsjournalist gaf haar de kans om het land van de Kolonel te ontvluchten. Wat een geluk. Ze had echter beter moeten weten. De platvloerse journalisten glamour en de mediageilheid die daarmee gepaard gaat, was haar bekend. Ze had kunnen weten dat de man er natuurlijk een groot nieuwsitem van zou maken, al was het alleen maar om zijn heldendaad tentoon te spreiden aan het Nederlandse volk. Het was het soort media aandacht dat ze niet graag kreeg. Eenmaal veilig aan de geciviliseerde kant van de zee, vertelde de kale reporter dat ze warrig was, een ondankbaar wicht en junkerig gedrag vertoonde. Nederland kon schande over haar spreken, een lat-relatie met de zoon van de rijkste kolonel ter wereld, “bah, wat fout!”. De AIVD was zelfs bereid om haar speciaal te screenen door haar connecties met de kolonel.

Misschien had de kalende reporter wat “helden belonings sex” verwacht. Want het blijft vreemd waarom hij persee zo een nare smaad tirade dagen achtereen moest afgeven. Snapte hij niet dat zij niet geinteresseerd was in simpele volkshelden. Ze is namelijk golddigger met zwarte band, en is puur op zoek naar die echte Forbes 500 glamour. Op zoek naar een sugardaddy, voordat alles begint te hangen.

Op een dag in het westen, een als alle anderen, was een jonge jongen in conclaaf met een groep jonge jongens. Ze zeiden tegen de jonge jongen: ja… maar jij bent anders! De jonge jongen voelde zich vervreemd van de jonge jongens waarmee hij oud geworden is. Opeens en uit het niets werd hij geconfronteerd met een paradigma dat, tot die dag, niet bestond in de jonge man zijn ogen. Plots drong de realiteit van de dag tot hem door: hij was niet gelijk aan de anderen.

Altijd heeft hij wel geweten dat hij niet hetzelfde was, maar vandaag werd bewezen dat hij niet een van hen was. Hij was niet slechts anders, maar een ander, een vreemde, een buitenlander. Vreemd, in de ogen van de jonge man die ineens volwassen werd. Hij werd op zijn plek gezet. En dat is nu net de druppel die hij nodig had om los te breken, de grenzen te overschrijden, zichzelf te tonen dat zijn eigen ik uniek is. Zijn eigen ik die zo lang verborgen was bekende kleur, kreeg een identiteit. Een aangestoken strijd die eigentijds gevoerd werd, een rebel werd geboren. Het naar de hand werken van mensen was verleden tijd, de toekomst lag in mensen naar zijn hand werken. Zijn dwarse karakter werd geaccepteerd. De waarde van zijn verschijning werd een toegevoeging voor de leegheid die bestond. Een leegte die gevuld werd door een Marokkaanse mix van Eddy Murphy’s lach en de gekheid van Jim Carry. Ja, ik ben anders. En deze column draag ik op aan een ieder die denkt dat hij of zij niet anders is!

Posted with WordPress for BlackBerry

Ik accepteer dat jij beweert dat jij me tolereert. Want in feite zijn de rollen omgekeerd.

Ik ben een zwaargewicht al ben ik net begonnen. Ik doe me ogen dicht en heb de strijd gewonnen. Ik spit zo leip, ik schrijf ze uit op bonnen. Op de markt, op kantoor. Wat ik voel schrijf ik op. Op gehoor. Ik behoor in Marokko Noord. Ik verwoord wat je denkt, maar niet hoort. Ik doorboor met het woord je wordt gestoord. Je leven hangt aan een koord. Je hangt buitenboord. Babyloners, moddergooiers, onruststokers, televisiejokers, politieke bitches die poker spelen met leven dat ons door Allah is gegeven.

Ik ben bewust het is een test. Ik laat de rest met rust. Ik voel me niet gekwetst door de zonden van een ander. Ik kan ze niet veranderen. Ik leef met me eigen zonden. Doe elke dag me ronde. Het is een wonder dat ik leef. Elke dag, sinds ik dit ontsteeg. Ik verdween in een space in me 9^e dimensie. Met de intentie om met woorden te goochelen. Ik kan niet toveren, maar met me woorden mensen wel veroveren. Heroveren. Geloof me, zelfs de doven. Dit is ongelogen. Onbedrogen kom ik uit de hoek. Je woorden raken zoek. Lees een boek. Want dit is mijn bezoekuur. Als ik met je klaar ben kijk je zo zuur. Net zolang alsof het net een eeuw duurt. Dus als je mij weer inhuurt, dan ga je eerst betalen. Want ik kom echt niet in de buurt. Ik stuur je de factuur, ook al zeg je het is te duur.

Ahmed Kissami is me naam. Ja, dat moet je weten. Want als ik start te praten dan begint je grond te beven. We leven in een tijd waar men alleen kan nemen. Eenmaal uit het zicht dan ben je zo vergeten. Niemand die wil weten hoeveel bloed en tranen ik heb moeten zweten. Dus neem ik jullie mee naar versie 9 van me leven. Ik moet alles geven. Ik ben een hassassiune met visioenen van de toekomst. Ik grijp wat me toekomt. Zonder schaamte, zonder blaam te treffen. Overtreffen iedereen die dit feit wil weerleggen. We beleggen in ideeën, niet in geld. Dat is hoe de duivel ons wil playen. Ik ben gesteld op me woorden. Het zijn accoorden op zichzelf.

Als je dit maar weet. Ik ben een poëet, maar geen Marokkaan van “lik me reet”.

Het is jouw waarheid

Historie is wat je zelf bent

Wat je zelf maakt met je eigen hand

Stop jezelf ermee en sta eens even stil

Het is je enige weegschaal in een wereld waar al dat je doet dezelfde weg terugvindt naar hetgeen je tegemoet komt

Ze zeggen je maakt je eigen geluk

Dan moet je het geluk maar hebben

Er is geen tijd om te wachten

Schrijf je eigen geschiedenis

Sta stil bij hoe jij reflecteert op jouw zelf

Want die realiteit buiten jou…

Die gaat door

Met of zonder jou

Het is jouw waarheid

Maak jij je handen vuil?

Leugens uit de jeugd domineren de geest

Je geloofde zo graag

Maar je groeit op

Je ontwikkelt jouw zelf; jouw zijn

Je kan niet blijven aannemen dat al hetgeen je doet de juiste manier van doen is

Het blijft jouw waarheid

Kijk naar jezelf zonder je eigen subjectiviteit

Je liegt maar al te graag tegen jezelf

Uit eigen belang

Je geest is zo sterk

Je gaat het zelf geloven ook

Waar is de dynamiek?

Jouw gedachten, jouw bewustzijn, jouw zelf, jouw zijn, jouw ik, jouw geest, allemaal een.

Het is jouw waarheid

Alles weet je beter

Aan de top is waar je staat

Denk je alles te weten

Zoek je niet meer verder

Zoveel dat je nog niet weet

Hoe meer je weet hoe minder je weet

Weet je jouw waarheid?

Het maakt niet uit als je iets niet weet

Wat doe je wanneer je het wel weet?

Ben je in staat jouw waarheid, jouw geschiedenis, jouw beeld aan te passen aan hetgeen je onomstotelijk is duidelijk geworden?

De sleutel tot begrip

Van hetgeen heeft plaats gevonden en hetgeen plaats vindt

Vul jouw plaats in

Het is geen kwestie van zoeken

Het is al in je

Krijg je het eruit?

Met weten komt er mee leven

Het is en blijft jouw waarheid

Vrij van je eerste adem tot je laatste

Al daartussen is aan jou

Blij met wat je hebt

En wat je niet hebt

Het is jouw waarheid