De Amsterdamse docent Simon Borkstein was met furore aanwezig op de eerste dag van Wilders’ rechtzaak. Kijk en luister mee naar wat hij te zeggen had!

Sinds 9/11 en de ontwikkeling van “mijn versie” van het verhaal, na 2 jaar intensief onderzoek, heb ik een geheel andere kijk gekregen op de wereld. Een perceptie die veel enger is dan het broodje aap verhaal over 19 terroristen en een man met een baard in een grot. Ik zou dan ook graag willen geloven dat het officiele verhaal van 9/11 op de waarheid gebaseerd is. Het zou mijn leven zo veel makkelijker maken als ik het wereldwijde terrorisme accepteer als grootste gevaar ter wereld. Rustig de verantwoordelijkheid afschuiven op Osama bin Laden en hem de schuld geven van alle maatregelen die de afgelopen tien jaar zijn ingevoerd in de “War on Terror”.

In mijn ogen heeft 9/11 heeft de weg vrij gemaakt voor de publieke totstandkoming van een nieuwe wereldwijde orde. Een samenzwering van groepen dat veel gevaarlijker is dan een groep van duizenden Osama bin Ladens bij elkaar. Groepen die als doel gesteld hebben het gross van de wereldbevolking onder de grond te stoppen en het andere deel te exploiteren. Oorlogen, ziektes, hongersnood, pandemieen, totale chaos. Ik ben er serieus van overtuigd dat zij verantwoordelijk zijn voor 9/11 en het als pretext gebruikt hebben voor de fascistische ontwikkelingen van de afgelopen 10 jaar. Dit gaat zo veel dieper dan ons verteld word en ik vraag mezelf dagelijks af hoe we hier onder uit kunnen komen. Of we dit uberhaupt kunnen voorkomen.

Deze gedachtegangen maken mij bloednerveus en het is de reden waarom ik soms jaloers ben op mensen die mij voor gek verklaren. Het leven is zo geruststellend als je je alleen druk hoeft te maken over terroristen die geen enkele band hebben met westerse overheden, niet getraind zijn door westerse geheime diensten en op geen enkele wijze gefinancieerd worden via de grootste westerse banken. Ik zie het al helemaal voor me. Het vertrouwen in een overheid dat zijn uiterste best doet om jouw veiligheid te garanderen. Kom maar op met die camera’s, ik heb niks te verbergen. Geef me een biometrisch paspoort, neem mijn vingerafdrukken, een iris-scan, mijn DNA! Waarom niet? Alles voor de strijd tegen het terrorisme. Problemen zijn er om opgelost te worden en daar heb ik de overheid voor. Als zij mijn privacy willen om mij te beschermen, dan krijgen ze die. Wat ik er voor over heb om dat gevoel oprecht te hebben.

Maar helaas, daar is dan ook altijd die Realitycheck! Alles wordt in werking gesteld om de totale wereld in bezit te krijgen. Het is de dagelijkse praktijk. Ik moet er mee leven, maar wil het niet geloven. Was ik maar nooit aan mijn eigen onderzoek begonnen…

Posted with WordPress for BlackBerry.

Wie trekt er aan de touwtjes? Een vraag die ik moeilijk te beantwoorden vind. Hoe meer ik luister naar wat de poppetjes zeggen, des te onduidelijk wordt het om een puppetmaster aan te wijzen. Ik kan me de persconferentie (van het gedoogbeleid) nog herinneren waarin Rutger Castricum van Powned vroeg waarom Mark Rutte in het midden stond en niet Geert Wilders. Het is makkelijk om naar Wilders te wijzen, maar wie is er nu echt de spelbepaler?

Volgens het democratische proces moet Wilders een antwoord geven aan de keuze van 1,5 miljoen stembusgangers. Het eerste antwoord dat hij gaf was de breuk met een speerpunt uit de campagne: de AOW.. Daar had zijn achterban al kunnen achterhalen dat de beloften loos waren, want toen was er ineens de mogelijkheid tot regeringsdeelname.

Het is onbegrijpelijk dat het CDA faliekant tegen de PVV was in de zin van regeringsdeelname, terwijl zij nu haar politieke adem afhankelijk maakt van diezelfde partij door gedoogsteun te accepteren. Het tweede antwoord van Wilders aan zijn achterban is dus: ze motten me niet, maar ik breng de (weinige) offers in het “nationaal belang”! Hij kan alleen maar winnen. Een van de weinige manieren waarop Rutte kan vallen is door het wegvallen van Wilders als gedoogpartner.

Mocht de PVV breken met de regering, dan bestaat er een reeele kans dat het kabinet valt. Wanneer dat daadwerkelijk gebeurt, dan kan Wilders als winnaar uit de strijd komen. Hij wordt al op handen en voeten gedragen door heel wat mensen, waarvan vrij weinig hem in het echt gezien hebben. Dit kan alleen maar toenemen door deze constructie. Mocht het kabinet de rit uitzitten, dan kan Wilders dat bijschrijven op zijn CV en daarmee de volgende verkiezingen proberen te winnen.

Maxime Verhagen is een persoon binnen de Nederlandse politiek die zwaar onderschat wordt door de Nederlandse burger. Zelfs na de halvering van het CDA weet hij net zoveel ministersposten binnen te halen als de VVD. Medogenloos positioneerde hij zich in eerste instantie tegenover de PVV en sloot hij samenwerking met de PvdA uit. En als klapper op de vuurpijl kwam hij met een emotionele speech op het CDA congres waarmee hij 2/3 van de leden achter zich kreeg. Wie doet hem dit na?

Volgens velen waren het Wouter Bos en de PvdA die de stekker uit Balkenende IV trokken, maar wat was de invloed van Verhagen? Hij is degene die bij de NAVO het buitenlandbeleid van Nederland verkocht. Verhagen wilde graag in Afghanistan blijven en Bos wou weg. Nu gaan we alsnog terug…

En dan is daar nog Mark Rutte… De partijleider van de VVD die moest toezien hoe Rita Verdonk “bijna” de leiding overnam toen zij meer voorkeursstemmen kreeg bij de vorige verkiezingen. Tot de dag van vandaag ben ik van mening dat Verdonk er uit gewerkt is en dat Rutte hier een grote hand in heeft gehad.

We hebben nog niet veel kunnen zien van deze man en kunnen moeilijk beoordelen hoe ver zijn macht reikt binnen politiek den Haag. Wel kunnen we zeggen dat hij een sterke partijtop achter zich heeft staan sinds zijn leiderschap. Hij krijgt de volledige ruimte om de partij vorm te geven en zijn beleid te verkopen aan Nederland. Wat we ook kunnen concluderen is dat hij (net als Jan Peter Balkenende) omsingelt is binnen zijn kabinet door een sterke kracht waar hij niet om heen kan. Verhagen en nu Wilders in plaats van Bos.

Om nu te concluderen dat Wilders de spelbepaler is binnen dit kabinet is te vroeg. Zowel Rutte als Verhagen kunnen zich nog profileren als de uitvoerders van het beleid. Als ze dit goed weten te verkopen, dan hoeven ze helemaal geen schade of gezichtsverlies op te lopen.

Kanttekening hierbij is wel dat ze de volgende keer niet meer weg komen met een gedoogbeleid. Wilders opereert nu al bijna 10 jaar zelfstandig en het wordt tijd dat hij het woord bij de daad voegt. Het ziet er naar uit dat zijn achterban het concept van gedogen heeft goedgekeurd, of in ieder geval geaccepteerd. Maar zij willen nu wel zien dat hij zijn beloften kan nakomen. Nu is het gedoogbeleid nog goed te praten vanwege de crisis en de rare verkiezingsuitslag. Maar wat gebeurt er als Wilders de volgende keer wel de grootste is?

Posted with WordPress for BlackBerry

Gisteren tijdens de uitzending (Get Real) sloot ik het Research Item met een “qoute” van de paus die ik niet voor me had liggen. Het kwam er op neer dat homofilie gevaarlijker zou zijn dan de opwarming van de aarde. Ik zat er niet ver naast! In zijn nieuwjaarstoespraak maakt hij een vergelijking tussen de opwarming van de aarde en het implementeren van “anti-discriminerende” wetten, zoals bijvoorbeeld de same-sex marriages. Ik wil er niet al te veel woorden aan vuil maken, zijn woorden zijn al smerig genoeg! Lees hier de quote en laat weten wat jij van deze vergelijking vindt!

Ladies and Gentlemen, to this point I have alluded only to a few aspects of the problem of the environment. Yet the causes of the situation which is now evident to everyone are of the moral order, and the question must be faced within the framework of a great programme of education aimed at promoting an effective change of thinking and at creating new lifestyles. The community of believers can and wants to take part in this, but, for it to do so, its public role must be recognized. Sadly, in certain countries, mainly in the West, one increasingly encounters in political and cultural circles, as well in the media, scarce respect and at times hostility, if not scorn, directed towards religion and towards Christianity in particular. It is clear that if relativism is considered an essential element of democracy, one risks viewing secularity solely in the sense of excluding or, more precisely, denying the social importance of religion. But such an approach creates confrontation and division, disturbs peace, harms human ecology and, by rejecting in principle approaches other than its own, finishes in a dead end. There is thus an urgent need to delineate a positive and open secularity which, grounded in the just autonomy of the temporal order and the spiritual order, can foster healthy cooperation and a spirit of shared responsibility. Here I think of Europe, which, now that the Lisbon Treaty has taken effect, has entered a new phase in its process of integration, a process which the Holy See will continue to follow with close attention. Noting with satisfaction that the Treaty provides for the European Union to maintain an “open, transparent and regular” dialogue with the Churches (Art. 17), I express my hope that in building its future, Europe will always draw upon the wellsprings of its Christian identity. As I said during my Apostolic Visit last September to the Czech Republic, Europe has an irreplaceable role to play “for the formation of the conscience of each generation and the promotion of a basic ethical consensus that serves every person who calls this continent ‘home’ ” (Meeting with Political and Civil Authorities and with the Diplomatic Corps,, 26 September 2009).

Bron (video + transcript):

nieuwjaarstoespraak paus Benedictus XVI

Posted with WordPress for BlackBerry