Ik had liever geen aandacht aan hem besteed, en toch blijf ik het doen.  Is hij de druppel die de emmer doet overlopen? De druppel die ervoor zorgt  dat we opstaan, en op zoek gaan naar een droge plek. Wie wil er nu tegenwoordig nou nog nattigheid? Mensen zoeken liever het droge, en nemen afstand van de emmer die binnenkort iedereen natte voeten zal geven.

Ik stoor me echt aan die druppel, begrijp me niet verkeerd.  Want ik weet dat we de kraan al lang dicht hadden kunnen draaien. Maar we hebben toegekeken tot de laatste druppel erin viel. Het was duidelijk dat het opschuiven van de emmer geen zin zou hebben.  Iemand zou zich er aan stoten en iedereen kreeg dan  natte voeten.

Het liefste zouden we natuurlijk de emmer leeg gooien en de kraan goed dicht draaien. Mocht het dan nog ergens druppelen dan kan de lege emmer de druppel opvangen in een lege diepte vol droogte. Veel mensen wilden de emmer leeggooien,  maar kregen nattigheid. De emmer is immer s zwaar en bij het tillen valt het water  links en rechts. De groep die het altijd droog wilde houden, en toekeek hoe de emmer zich vulde, namen het de leeggooiers kwalijk.  En ik geef toe sommige van de leeggooiers gingen roekeloos om met de emmer en lieten met opzet water vallen. Zodat de droge mensen eromheen toch natte voeten kregen.  Duidelijk wordt de scheidslijn tussen de mensen die niet bang zijn voor natte voeten en  vechten om de emmer niet over te laten lopen en de mensen die graag hun voeten droog houden.  Niemand is goed of slecht. Laten we wel beseffen dat de emmer leeggooien niet meer kan, de emmer is te zwaar om te verplaatsen. Laten we de kraan dicht draaien en zorgen dat de emmer niet voller wordt.

Soms is het mogelijk je ongewenst te voelen in dit land. Het is vervelend om je erover uit te laten, omdat we allemaal kunnen beamen dat dit een van de beste landen ter wereld is om in te wonen. Nederland met haar sociale voorzieningen, haar tolerantie en haar vrijheid en eigen verantwoordelijkheid, blijft natuurlijk een topper. Toch zijn er bepaalde momenten dat je je ongewenst of niet op je plek kan voelen in Nederland.  Hoe komt het dat na 400 jaar slavernij er nog steeds niet gekeken kan worden naar de foute beeldvorming die Sinterklaas en Zwarte Piet veroorzaken? Hoe komt het dat na al die jaren dat de voorouders van Indische Nederlanders  in het KNIL diende, dat mensen het verschil niet meer weten tussen Indisch en Indonesisch? Hoe komt het dat de duizenden Marokkaanse soldaten die Europa hielpen te bevrijden van de Nazi’s vergeten zijn, en tegenwoordig alleen nog maar verhalen de wereld in geholpen worden over Marokkaanse dramatiek in de Europese voorsteden?

Veel niet-westerse allochtonen of anders gezegd niet-witte Nederlanders kijken met angst naar de emmer. Ze willen geen nattigheid. Zoeken het droge. Sommige accepteren dagelijkse spetters  in hun gezicht en focussen op euro’s uit het Natte Nederland om mee te nemen naar drogere regionen.  Drogere regionen waar ze die euro’s goed kunnen gebruiken. Anderen pakken ook euro’s en spetters, raken afgeleid en zien het niet gebeuren dat ze repatriëren.

Veel autochtonen of Nederlandse Nederlanders of witte Nederlanders kijken ook met afgrijzen naar de emmer. Ook zij lopen het liefst langs de emmer en willen er vooral niet tegenaan stoten en spetteren. De mensen die de emmer willen leeggooien hebben verschillende etnische achtergronden. Stank voor dank krijgen ze, want de scheuten water die uit de emmer vallen, worden niet gewaardeerd door de mensen die zich in  een voor altijd droge omgeving wanen. De kraan dichtdraaien blijft moeilijk. Want er blijven mensen die de kraan openhouden, mensen die nog steeds genieten van de druppels en de grotere scheuten die uit de emmer vallen. Mensen die geen moeite hebben met natte voeten.

Is Geert Wilders de druppel die de emmer doet overlopen?  Ja, als we de uitspraken en ideologie niet bestrijden dan wordt Wilders van druppel langzaamaan steeds meer een pisstraaltje. Zo een pisstraaltje dat de emmer  binnenkort constant laat overlopen. En al het weggestopte, onderdrukte en opgekropte racisme beetje bij beetje uit de emmer laat sijpelen. Totdat de emmer simpelweg omvalt . Laten we alsjeblieft de kraan dicht draaien.

Ik ben niet de grootste fan van YouTube, maar het mooie van dat platform is het ongecensureerde gehalte. Je bepaalt zelf wat je kijkt en welke informatie je tot je neemt. Je ziet een andere kant van de wereld die normaal voor jou gevormd werd via massamedia en politici. Momenteel worden we voorbereid op een oorlog met Iran. De president staat al maanden onder druk vanwege het verreiken van uranium. Het is niet alleen een recht van ieder land om deze techniek te exploiteren. Het is aan geen enkele staat om een ander te verbieden uranium te verreiken. De Verenigde Staten staan op de voorgrond in het offensief tegen Iran, terwijl zij de grootste nucleaire industrie ter wereld hebben¹.

Ik kwam er een paar maanden geleden achter (via YouTube) dat Mahmoud Ahmedinedjad al jaren hoogleraar is aan de universiteit in Teheran. Sinds zijn aantreden als president heeft hij niet geschroomd om minimaal een keer in de week les te blijven geven. Naast politiek leider is hij dus ook een vooraanstaand wetenschapper. Als wetenschapper stelt hij veel vragen aan het Westen, maar hij wordt ook in dat circuit veelal toch aangezien als die gevaarlijke vijand die Israël van de kaart wil vegen².

Het “60-jarige” bestaan van Israël is van de week gevierd, maar slechts weinigen stellen de beweegredenen tot het ontstaan er van in twijfel. Je wordt scheef aangekeken als je niet twee minuten stil bent op dagen als de afgelopen dodenherdenking en je wordt scheef aangekeken als jij op een willekeurige dag de link legt tussen die periode en hedendaagse problematiek. We herdenken dat we dat achter ons hebben gelaten, maar de bloedbaden van toen worden vandaag de dag nog steeds gesticht. Wat voor ons ligt is alleen in Zijn kennis te omvatten, maar terugkijken op het gebeurde is een voorrecht waar we gebruik van moeten maken. We kunnen leren van wat mensen hebben gedaan, maar dan moeten we wel weten wat er is gebeurd.

Binnenkort kom ik insja Allah met een serie artikelen die ingaan op de processen in Palestina sinds de Europese erkenning in het Westen van de staat Israël. Waar ik mij vandaag op wil concentreren is het fenomeen dat we de Holocaust noemen. De deportatie van Europese joden naar slavenkampen. Kon je werken dan werkte je dag in dag uit onder erbarmelijke omstandigheden en de zwakken werden stukje bij beetje afgemaakt. De verschrikkingen die in deze periode hebben plaats gevonden kon dienen als pretext om de Europese joden een eigen staat te geven, buiten Europa N.B.

Het is frapant om het zo te horen maar dat maakt het nog niet minder waar. Ik begon over Ahmedinedjad omdat hij drie hele simpele vragen heeft gesteld aan westerse wetenschappers, historici en politici omtrent de relatie tussen de Holocaust en Israël³. De eerste vraag is voor velen misschien niet de eerste die opkomt, maar desalnietemin fundamenteel als eerste vraag: als de Holocaust zo een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan Europese geschiedenis in de 20^e eeuw en voor de erkenning van de staat Israël, waarom krijgen we dan geen toegang tot de historische bronnen en officiële documenten om zelf onderzoek te kunnen doen naar de gebeurtenissen van die periode? Een redelijke vraag als wetenschapper, dat je open toegang hebt tot alle publieke informatie, die ogenschijnlijk niet publiek gedeeld worden. Je wordt scheef aangekeken als je er vraagtekens bij zet. Waarom worden er mensen afgemaakt, publiekelijk, voor dit soort vragen, terwijl Godslastering en de beledigingen richting onze profeten openlijk geaccepteerd zijn?

Veel mensen vinden het ook niet fijn om er te lang bij stil te staan omdat de feiten tot toch voor een bepaalde schaamtegevoel leiden, waarvan ze weten dat ze die eigenlijk ook in praktijk om moeten zetten. Maar goed, wat men schijnt te vergeten is dat joden niet de enigen waren die werden afgevoerd. Zwarte mensen, zigeuners, homo’s mensen met bepaalde achtergronden. Het zijn dezelfde mensen die tot vandaag de dag in Europa in onderdrukking leven (elders in de wereld ook, maar we hebben even over Europa). De joden zijn de enigen die een eigen staat hebben gekregen. De tweede vraag is dan ook duidelijk: waarom hebben alleen de joden een eigen staat gekregen? In de gehele periode van WWII zijn er tientallen miljoenen doden gevallen. Het percentage joden dat de dood vond valt hierbij in het niet. Er zouden heel wat staten uitgeroepen moeten worden om de verschillende groepen tegemoet te komen zoals de Europese joden tegemoet zijn gekomen.

Ondanks alles, blijft er nog een vraag over waar je nog het hardst van je stoel valt als je die zo in deze context hoort. Deze vraag hoor je niet vaak in verband met deze zaken. Maar het is wel de vraag waarmee ik wil afsluiten om tot nadenken aan te zetten: wat hebben de Palestijnen ermee te maken? Ze worden al 60 jaar afgeslacht. Niemand is tegen een eigen regering voor de joden, maar niet ten koste van een hele natie en op bezet land. Wat hebben de Palestijnen ermee te maken? Wat hebben zij fout gedaan. Wat hebben zij verdiend om in een Holocaust getrokken te worden? Moslims, christenen en joden hebben eeuwen lang vredig naast elkaar geleefd in Palestina onder Islamitisch bestuur. Wat hebben de Palestijnen met de Holocaust te maken?

The World Nuclear Industry Status Report 2007

Op pagina 17 vind je een tabel met alle actieve reactoren ter wereld en het kan geen kwaad om het aantal Amerikaanse te vergelijken met de rest van de landen.

http://www.greens-efa.org/cms/topics/dokbin/206/206749.pdf

Representative Press

President Ahmedinedjad wordt beschuldigd de intentie te hebben Israël van de kaart te vegen. Op de onderstaande links kun je de transcript terugvinden waarin niet geknipt is en daaruit blijkt duidelijk wat de intentie is van degenen die hem deze woorden in de mond hebben gelegd en tot de dag van vandaag nog steeds doen.

http://representativepress.blogspot.com/2007/02/iranian-president-ahmadinejad-did-not.html

http://representativepress.blogspot.com/2006/06/manipulating-public-opinion.html

Op dit YouTube filmpje kun je zien wat je boven leest.

http://youtube.com/watch?v=4mScWWtRfGQ

Drie simpele vragen van Ahmedinedjad

1.       als de Holocaust een fundamentele bijdrage heeft geleverd aan het uitroepen van Israël, waarom krijgen we dan geen volledige inzicht in historische bronnen en officiële documenten?

2.       als de joden een eigen staat hebben gekregen vanwege de Holocaust, waarom hebben de andere slachtoffers (nabestaanden) geen eigen staat gekregen?

3.       wat hebben de Palestijnen er mee te maken?

http://www.youtube.com/watch?v=ykd-syzZ4ZY

Dames en Heren,

Deze man heeft geen introductie nodig

Het probleem dat Manu aankaart is een dagelijks obstakel. Mensen die een idee in hun hoofd hebben benaderen je altijd met dat uitgangspunt als de enige echte waarheid. Niet bewust van het feit dat zij slechts kennis hebben genomen van enkele subjectieve informatiebronnen die het beeld voor hen al geschetst hebben, gooien zij zich zonder pardon en zonder blad voor de mond in een discussie die niet van hen is. Ik hou er niet van om ter verantwoording geroepen te worden voor zaken waar ik mij niet eens mee associeer. En het feit dat iemand verantwoording van je wil hebben over een zaak die de zijne niet is laat voor zich spreken: arrogantie.

De notie dat de Universele Rechten van de Mens (URM) de mensheid kan verenigen in een geheel waarin morele en ethische voorwaarden gesteld worden aan de deelname in een willekeurige maatschappij is een hopeloos ideaal. We moeten accepteren dat we niet hetzelfde denken noch handelen. Zoals Manu goed opmerkte is het universele karakter van de “rechten van de mens” slechts een kaping door een Westerse elite die bepaalde regelgeving aan de rest van de wereld op wil leggen. Ik heb er geen universele verklaring voor nodig die is ondertekend door niet eens een promille van degenen op wie het betrekking heeft. Deze universele verklaring staat niet voor eenheid van de massa, hoewel het de intentie is de massa dat te laten denken, maar universeel in deze context staat voor een kleine elite die bij elkaar gaat zitten om te bespreken welke kant de wereldpolitiek op moet de komende jaren om meer sociale controle te krijgen over de massa. Waarvan de URM slechts een voorbeeld is. Een kleine groep regeert de grote groep, dat is universeel. We moeten allemaal dezelfde kant opkijken, maar een ieder weet dat het nooit zal lukken. Waarom dan toch vasthouden aan geïnstitutionaliseerde symboliek die geen enkele praktische toegevoegde waarde heeft ten opzichte van het verenigen van de massa?

Een fundamentele fout die men maakt is het aannemen van hetgeen ze altijd zien als de werkelijk hoe die hoort te zijn. Want er scheelt nogal wat aan die werkelijkheid. Laten we het voorbeeld bij de barvrouw in de LOFT houden (ik was er zelf niet bij, maar ik vertrouw op Manu dat hij correct citeert): vrouwenbesnijdenis is inhumaan, en de universele rechten van de mens kunnen helpen deze problemen op te lossen. In het Westen zijn vrouwen vrij en gelijk is het idee hierachter. Maar waar Manu terecht op wees is als een vrouw vrij is en gelijk aan de man dan is er geen prostitutie. Hoeft een vrouw niet bang te zijn ’s avonds alleen over straat te gaan. Hoeft een vrouw niet financieel onder te doen voor de man. Hoeft een vrouw niet structureel afhankelijk te zijn van de moedwilligheid van haar omgeving. Hoeft een vrouw niet uit de kleren om respect te krijgen van de aanschouwer.

Te denken dat vrijheid in het Westen een gegeven is blijkt van onwetendheid. De vrijheid die wij in het Westen hebben is een keuze tussen zaken die aangeboden worden door de corporate elite. Dat is geen vrijheid. Dat is geestelijke opsluiting. In dat kleine hokje worden wij dusdanig tegen elkaar uitgespeeld dat er begrippen ontstaan zoals wij en jullie. Doordat rijke mensen zonder gevoel grote territoriale afbakeningen (je kent ze als landsgrenzen) hebben gemaakt, bestaat er zoiets als buitenlanders buiten houden. Waarbij de opgelegde idealen binnen de territoriale grenzen als hoogste uitgangspunt worden genomen en verplicht voor een ieder die het ongeluk heeft binnen die grenzen te wonen.

Op die manier ontstaan concepten zoals integratie, waarbij de buitenlander wordt aangekeken als verantwoordelijke. Dat terwijl integratie toch echt een begrip is dat actie van meerdere partijen impliceert. Anders zou het assimilatie zijn. We kunnen gewoon eerlijk zijn tegen elkaar, laten we voortaan praten over het assimilatiebeleid van Nederland, want dat is er aan de hand. Laatst nog kreeg ik zoiets naar mijn hoofd geslingerd. Ik riep in een paar verschillende talen dat ik er vandoor ging op mijn werk, krijg ik te horen: als jullie nou gewoon Nederlands zouden praten, dan konden jullie gewoon integreren. JULLIE? Men ziet jou niet staan. Op moment dat men met je praat, praten ze tegelijk tegen de rest van de “buitenlanders”. Je kunt er jaren over doen om je persoonlijkheid te laten zien, om jezelf vorm te geven in bepaalde kringen, maar er is slechts een enkele adem voor nodig om jou te vergelijken met de rest. Jullie. Waarom kan men dan niet gewoon je of u tegen mij zeggen? Het gaat altijd om de ander, nooit om jezelf. Dat is een eigenschap van veel mensen die mij echt kotsneigingen bezorgt. Het idee beter te zijn dan een groep mensen die niet blank zijn en niet opgegroeid zijn in het “o zo vrije Westen”.

Ik denk soms ook wel eens dat ik een bord op mijn hoofd heb waarop staat: UITLEG OVER ALLES! EN GRATIS! Laatst was er een vrouw in Syrië die haar knuffelbeer Mohammed genoemd heeft waarop de rechter besloot dat zij gestenigd moest worden of een ander alternatief om haar te straffen (voor zover ik hoorde van de vrager). Los van het misselijkmakende verhaal, kan ik ook best misselijk worden van het feit dat mij gevraagd wordt of dat wel of niet hoort in Islam. Je kunt zelf toch ook wel bedenken dat het bullshit is. Zeker na alle onderonsjes over Islam die gevoerd zijn.

Waar men in mijn omgeving de motivatie vandaan haalt om van mij een spreekbuis te maken voor alle “niet-blanke” aangelegenheden heb ik zelf misschien ook wel een beetje in de hand gewerkt door overal over te praten. Soms kan ik ook beter niets zeggen in plaats van de gesprekken aan te gaan, maar ik loop niet weg voor wie ik ben. Ik raad iedereen aan vooral te zeggen wat je op je kerfstok hebt. Mij doet het goed om over tal van zaken te spreken, ik vind het alleen jammer dat ik vaak gewezen wordt op dingen waar ik niks mee te maken heb. Het lijkt wel alsof ik een mening MOET hebben omdat anderen mij gaan vragen hoe de zaken in elkaar steken. Echter, willen ze niet weten hoe ik er over denk, maar zoals ik al vaker heb gezegd: het is om bevestiging te zoeken van hun eigen denkwijze.