Fitna! (het leven is niet gratis)

 

Begrijp 1 ding: zijn bewind overwint.

Overwinterd, zelfs in de zomer.

Al klim je nog zo hoog, je komt niet hoger.

De dag dat je valt, dan is het over.

Je wordt in de gronde gestalt.

Het is het einde van je kans, het begin van de trammelant.

Want, dit leven heb je in bewaring.

Een herhaling op herhaling van tegengestelde straling.

 

Fitna! Ter bepaling van wie goed en kwaad is.

Fitna! Voor wie inziet dat het leven niet de eerste staat is.

Fitna! Dat het na de dood niet klaar is.

Fitna! Het leven is niet gratis.

 

Het is focking duur.

Je betaalt met je ziel, elke dag, elk uur.

Voor de onrecht die je zag, maar uit angst voor de dood niks deed.

Je bent geplayd door de duivel, door Iblies de Shaytan.

Want het leven na de dood is waar het echt om gaat.

Het is een blijvende staat die niet vergaat.

Het ontstaat aan de hand van je daden hier op Moeder Aarde.

De plek, die we allemaal verlaten.

Je gaat het haten. Je wil staken, maar het gaat niet baten.

Ook niet de resultaten die je hier behaalde.

De overwinning en elke keer dat je faalde.

Het ontgaat je, maar elke dag is een nieuwe stap.

Naar Hem toe, de weg is hard en vaak apart.

Maar, had je nooit gedacht getest te worden?

 

Fitna! Iedere ronde zul je elke horde doorlopen en hopen op een goede afloop.

Dus stroop je mouwen op en accepteer geen obstructies.

Want barrières in dit leven zijn opties.

O wee gebeente! Kies, voor de weg van je geweten.

Beperk niet je leven door het te geven aan mensen die stelen.

Die van je nemen als ze zeggen dat ze delen.

Dat is hoe de duivel hen heb leren spelen.

Maar Allah, geeft hier de echte bevelen.

 

Fitna! Ter bepaling van wie goed en kwaad is.

Fitna! Voor wie inziet dat het leven niet de eerste staat is.

Fitna! Dat het na de dood niet klaar is.

Fitna! Het leven is niet gratis.

Geschapen met een doel, met een intentie.

Fitna! De essentie van deze excistentie.

De Quran als laatste instructie, de constitutie.

Geen uitstel van executie.

In Allah zijn jurisdictie.

Dit is zijn institutie.

Als je dit niet inziet.

Ben je gedoemd voor destructie.

 

Fitna!

Een doorsnee boek over Islam of boodschapper Muhammad zal je proberen wijs te maken dat hij in het begin van de zevende eeuw een nieuwe religie heeft gesticht. Deze mensen vergeten te luisteren naar de woorden van diezelfde persoon, in wiens naam ze zeggen wat ze niet weten. Zeg: Allah heeft de waarheid gesproken; volg daarom de milat van Ibrahim, de oprechte, hij behoorde niet tot de afgodendienaren (3:96). Onder milat worden de praktische handelingen verstaan van de deen die Allah voor ons heeft gekozen toen hij ons schiep. De praktische handelingen (milat, die natuurlijk gefundeerd zijn op het geestelijke verband tussen de mens en Allah) die bij deze deen (Islam; het Arabische begrip) horen zijn dus eerst aan Ibrahim geleerd.

 

De deen was er voorheen ook al (we kennen boodschappers Adam en Nuh). Islam is de volledige onderwerping van jezelf aan Allah met volle overgave en overtuiging en de diepste sereniteit en vrede (een betere vertaling van het Arabische begrip Islam dan wat je in je geschiedenisboeken tegenkomt). Al deze begrippen hebben zoveel implicaties (zoals aanbidding), dat het ene begrip Islam niet te vertalen is in een paar zinnen. Echter, het helpt ons wel een veel beter licht te scheppen op de discussie over de drie wereldreligies. We hebben drie groepen mensen (onderverdeeld in tientallen stromingen) die in principe geloven in hetzelfde, maar redetwisten over de invulling. Deze korte vertaling moet je wel in je hoofd houden als je het woord Islam of moslim of onderwerping tegenkomt, want het is (waarschijnlijk) een geheel andere betekenis dan degene die je hanteert waarmee je de informatie filtert.

 

Door de loop van de eeuwen heen is deze deen bevestigt door boodschappers en profeten. Een boodschapper (rasul) bevestigt het woord van Allah en roept mensen terug naar de weg van Allah. Dit veronderstelt dat mensen zijn afgeweken nadat de waarheid tot hen is gekomen. Een profeet (nabi) bevestigt de waarheid (voorgaande boeken) in een nieuw boek. Hij is dus zowel boodschapper als profeet. Deze deen is er geweest sinds het begin van de mensheid en bevestigt door boodschappers en profeten. Zeg: Wij geloven in Allah en wat ons is openbaard. En wat is openbaard aan Ibrahim en Ismail en Ishaq en Ya’qub en de stammen. En hetgeen is gegeven aan Musa en Isa en hetgeen is gegeven aan de profeten van hun Heer. Geen onderscheid maken wij tussen hen en aan Hem hebben wij ons onderworpen (2:137). In fases kreeg de mens steeds meer te leren over zijn ontstaan en zijn verblijf hier op aarde en over het leven hierna. Over de relatie tussen Allah en de mens en tussen de mensen onderling. Deze is vervolmaakt in de tijd van Muhammad. …Vandaag heb ik jullie deen compleet gemaakt. Mijn gunst aan jullie voltooid en Islam als deen gekozen… (5:4).

 

Dit begrip (deen) wordt vaak verkeerd vertaalt als religie of godsdienst. Religie is een begrip om een instituut te omschrijven dat een set van dogma’s en leerstellingen (die van tijd tot tijd drastisch veranderen, niet door de boodschappers en profeten, want die hebben altijd hetzelfde gezegd) hanteert en oplegt aan een massa mensen, waarbij de theologen (en diens vrienden; koningen) de brug vormen tussen Allah en de mens. Hij heeft geen mensen nodig voor intersessie tussen Hem en zijn dienaren. Ook heeft hij niemand nodig om de deen uit te leggen aan de mens, want hij doet dat zelf via zijn boodschappers en profeten en zijn boeken. Maar na de komst van iedere boodschapper wijkt een groot aantal af, mede door de instellingen van religies. Godsdienst is (zoals het begrip zegt) de dienst voor God. Dat is tussen de persoon en Allah en daar is al helemaal niemand voor nodig. Het begrip godsdienst (in de zin van de directe handelingen voor Allah) komt dichtbij een vertaling voor het begrip milat. Maar zeker niet voor deen. Deen is de basis van je leven, de manier waarop je leeft, waarvoor je leeft. Ook dit begrip kan veel over gezegd worden maar een manier van leven is een correcte omschrijving. Iedereen heeft dan ook een deen; een manier van leven.

 

Allah is het correcte Arabische (en tevens Semitische) begrip voor het begrip God in de Germaanse talen. Arabische Christenen en Joden gebruiken al duizenden jaren het begrip Allah, tot aan de dag van vandaag. Als je een Bijbel er op na houdt in het Arabisch (die er al was voor de Quran werd geopenbaard, niet zeggende dat de Bijbel is geopenbaard door Allah) dan lees je Allah waar je in je Nederlandse Bijbel God zou lezen. Zowel het Hebreeuws en het Aramees (beiden Semitische talen) kennen het begrip Allah. Allah is een begrip dat kort vertaalt (net als het begrip Islam heeft het zoveel implicaties dat je er pagina’s aan kunt besteden zonder uitgepraat te raken) betekent de Ene God, de enige waardig ter aanbidding, waarnaast geen goden zijn. Allah, geen goden zijn er behalve Hij, de Levende, de Eeuwige (3:2). Zoals je kunt zien is de discussie over wel of niet Allah een irrelevante. Mocht de discussie toch plaats vinden dan is het argument voor Allah ijzersterk. Het is één woord om een geheel concept van God in een sterk, op zich staand begrip te kunnen omvatten. Waarbij het begrip op zich de Grootheid aantoont van hetgeen het beschrijft. Want we zullen nooit kunnen bevatten wat Allah omvat. Dat ligt buiten ons vermogen. Maar ons middel voor communicatie is de taal en binnen de taal is een prachtig begrip om te beschrijven (met de Lof die hem toekomt) wat het begrip God nalaat. God kun je namelijk veranderen in af-God, God-in, God-en. Waar Allah (in het Arabisch) blijft wat het is, onafhankelijk van hoe je het wil uitspreken. De Ene God, de enige waardig ter aanbidding, waarnaast geen goden zijn.

 

Wanneer Islam vergeleken wordt met Jodendom en Christendom in het publieke discours wordt vaak verondersteld dat de laatste twee ooit door Allah geboden zijn en dat de eerste (Islam) is zoals we het in de praktijk zien. Waarheid is echter dat de twee stromingen (Jodendom en Christendom) zijn ontstaan nadat zij zijn afgeweken van het verbond. Ze zijn hun eigen weg gegaan nadat de waarheid van hun Rabb (een correct en simpel woord voor Heer, Hij die koestert en voedt, der werelden) tot hen gekomen was. O kinderen van Israil! Gedenkt Mijn gunsten, welke Ik u bewees en wees getrouw aan Mijn verbond. Ik zal Mijn verbond met u houden en Mij alleen zult u vrezen (2:41). En toen Wij een verbond sloten met de kinderen van Israil, zeiden Wij, dat gij niemand zult aanbidden, dan Allah alleen en dat gij goed zult zijn voor uw ouders, uw verwanten, de wezen en de armen; spreekt goed tegen de mensen en onderhoud de salat en geeft de zakaat. Doch u wendde zich af, – behalve weinigen onder u, en u bent afkerig (2:84). Israil is een andere naam van Ya’qub, de vader van de stammen: bani Israil (kinderen van Israil). Nu is het zo dat de Joden claimen dat Ibrahim en Ismail en Ishaq en Ya’qub en de stammen Joden of Christenen waren. Zegt gij, dat Ibrahim en Ismail en Ishaq en Ya’qub en de stammen Joden of Christenen waren? Zeg: "Weet gij het beter of Allah?" En wie is onrechtvaardiger, dan hij, die een getuigenis verbergt, die hij van Allah heeft? En Allah is niet onbekend met hetgeen u doet (2:141).

 

Het is niet zo een heel moeilijke discussie als je bedenkt dat zowel Jodendom als Christendom duizenden jaren na Ibrahim dateren. De bani Israil veranderden hun deen en enkele eeuwen voor de komst van Jezus schreven Rabbi’s de Misnah die gelijkgesteld werd aan de Thora. In plaats van een directe link tussen Allah en zijn dienaren, groeide hier een theologische elite die een religie/godsdienst creëerden die niet geboden is door Allah. Om nog eens kracht bij te zetten aan deze Misnah werden de Gemara geschreven. Uitgebreide commentaren op de Misnah werden geleverd en opgeschreven; dezen tezamen kwamen bekend te staan als de Talmud.

 

Toen er weer een boodschapper van Allah tot hen kwam in de persoon Messias, Isa, zoon van Mariam keerden zij zich tegen hem en probeerden hem te doden, zoals zij Yahya (Johannes, de doper) hadden vermoord. Onder de bani Israil waren toentertijd geen Christenen. Dit is een begrip dat na Isa is ontstaan in Griekenland. Christus is het Griekse woord voor Messias. De Grieken hebben het Christendom gevormd. Het grootste gedeelte van wat het nieuwe testament genoemd wordt is geschreven door Paulus, die Isa nog nooit gezien heeft en zijn discipelen nooit heeft ontmoet. Toen Isa hun ongeloof opviel zei hij: wie zijn mijn helpers voor Allah? Zeiden de discipelen: wij zijn helpers voor Allah. En wij geloven in Allah. En getuig dat wij zijn onderworpen (3:5). Deze leugens die jegens Isa en zijn discipelen geuit worden vormen de basis voor het hedendaagse Christendom. De Romeinen hebben dat overgenomen onder Constantijn die de drie eenheid introduceerde (vier eeuwen na Isa). Voorzeker, het geval van Isa is bij Allah hetzelfde als het geval van Adam. Hij schiep hem uit stof/zand/aarde en zei ertegen: Wees! En hij werd (3:59).

 

De boeken waaruit Joden en Christenen hun religie uitoefenen zijn geschreven door mensen. Mensen die de boodschappers en profeten niet gekend hebben. Wee degenen die een boek schrijven met hun handen en zeggen: dit is van Allah. Om een geringe prijs te kunnen nemen. Wee hen om hetgeen hun handen schreven en wee hen voor hetgeen zij verdienen (2:80). De mensen vandaag die in deze boeken geloven als zijnde openbaringen van God, hebben een menselijk beeld van hun God. En zij zeggen: Allah heeft zich een zoon verwekt. Heilig is Hij. Nee, al komt Hem toe dat in de hemelen en op aarde is en alles gehoorzaamt Hem (2:117). Het herstellen van het zicht en het tot leven brengen van een dode deed hij slechts via het gebod van Allah, want zonder zijn gebod waren die wonderen nooit geweest. …Ik kom tot u met een teken van uw Heer: ik zal u uit klei de vorm van een vogel maken, dan adem ik daarin en wordt hij een vogel, op het gebod van Allah (3:50). Dit is slechts een voorbeeld van wat er in de mond geschoven wordt van voorgaande boodschappers en profeten onder de bani Israil.

 

Ik hoop dat ik een beetje duidelijk hebben kunnen maken dat zij geen Jood en geen Christen waren, maar onderworpen aan hun Heer, de Heer der werelden. Muslim in het Arabisch. Niet Moslim, maar Muslim. Als we weer teruggaan naar het Arabische begrip Islam dan leren we dat alle voorgaande boodschappers en profeten dit deden (Islam). Islam is een zelfstandig naamwoord wat voortkomt uit een werkwoord. Muslim is een handeling, waarij je je onderwerpt aan Allah (Islam). Dus iemand die Islam doet is een Muslim. Iemand die zich onderworpen heeft aan de Heer der Werelden met volle overgave en overtuiging en de diepste sereniteit en vrede. Dit is toepasbaar op alle boodschappers en profeten en schijnt een perfect licht op hen die zeggen wij zijn Joden en zij die zeggen wij zijn Christenen. Hij heeft het boek over jullie nedergezonden in Waarheid, bevestigend/vervullend wat daarvoor was. En Hij zond neder de Taurat en de Injeel voorheen als leiding voor de mensen en Hij heeft nedergezonden de Onderscheiding (3:4). Muhammad deed niet meer dan het gebod te volgen van zijn Heer, zoals die voorheen zijn geboden aan Ibrahim en zijn kinderen en Ya’qub en zijn kinderen en Allah gebiedt ons dit ook te doen.  

 

Quran

 

Om de deen Islam te begrijpen kun je nog zoveel boeken lezen, maar de enige mogelijk manier is als je de Quran zelf leest. Van begin tot eind, hier en daar een surah, op onderwerp, reciterend. Het Woord van Allah is het meest helder en het meest relevant. Hij zegt precies wat nodig is en laat weg wat niet relevant is. Kennis van het Arabisch is dan ook een aanrader om het verschil in bewoordingen te kunnen gebruiken. Waar in onze Germaanse talen één woord gebruikt wordt waar in het Arabisch verschillende woorden gebruikt worden leidt tot verwarring als niet de juiste context in ogenschouw genomen wordt. Ik ben niet zo enthousiast over vertalingen op zichzelf omdat zij niet geheel in werking stellen wat het Arabisch wel kan. Arabische grammatica kun je online leren als je daar geïnteresseerd in bent, je kunt een Arabisch woordenboek halen en op je gemak lezen wat je goed dunkt. Op het internet heb je ook veel websites waar je kunt luisteren naar de Quran. Dat vind ik zelf de fijnste manier van kennis op doen en je leert er ook je Arabisch mee.

 

Mishah, Gemara en Talmud 

 

Een artikel wat een beetje de basis uitlegt van hoe deze boeken zijn geschreven kun je in het artikel van onderstaande URL lezen. Dit artikel is een excerpt uit het boek Jewish Literacy uit 1991. Hij gaat in op de reden waarom er is begonnen te schrijven naast de Taurat en hoe deze boeken zich ontwikkelden tot een voetstuk boven de Taurat (die was geopenbaard aan hen door Allah, de Ene God). Interessant om te lezen en je kunt met de informatie uit dit artikel verder onderzoek doen naar de geschiedenis van deze boeken en de relatie met de theologen en de ontstane religie.

 

http://www.jewishvirtuallibrary.org/jsource/Judaism/talmud_&_mishna.html

 

———————————————————————————————–

 

het Christendom van Paulus

 

We kunnen hoog of laag springen over de vraag of Isa wel of geen was, maar historische feiten wijzen uit dat het Christendom niet door Isa is begonnen. Het grootste gedeelte van het Nieuwe Testament is geschreven door Paulus. We weten vrij weinig van deze persoon en dat lijkt mij voor veel Christenen moeilijk. Want hier heb je een aantal boeken (verschild per versie van de Bijbel) die een leven van Isa zeggen te beschrijven, maar in feite een verhaal vertellen waar zij zelf niet bij zijn geweest. Er is over deze persoon heel wat geschreven en de volgende website zit vol met informatie over de historie van het Christendom. Het gedeelte waar de URL naar verwijst gaat over Paulus en zijn invloed op hedendaags Christendom.

http://www.sullivan-county.com/news/paul/paul.htm

———————————————————————————————–

Constantijn en de drie-eenheid

In de vierde eeuw na Isa heeft deze Constantijn in een poging om het verdeelde Romeinse Rijk te lijmen oude tradities geïncorporeerd in het Christendom, waar Paulus de fundamenten voor gelegd heeft. Veel tradities zoals Kerst, Pasen, Drieheid van God, kruis enz. zijn geïntroduceerd door Constantijn en vormen hedentendage de symboliek van het Christendom. Een hoofdstuk uit het boek Oneness of God wordt diep ingegaan op hoe Constantijn en andere Romeinse leiders hun invloed op het concept van drie-eenheid hebben uitgevoerd. Ook heel interessant om te lezen, aangezien vele feestdagen die we vandaag aan het Christendom "te danken hebben" blijken van duizenden jaren voor Isa te dateren en er is veel meer politiek in het spel dan de boeken (van de Bijbel) je doen denken. In dit boek kun je ook de rol van Paul teruglezen en eindigt met het antwoord van Allah in de Quran op dit concept.

http://www.scribd.com/doc/299050/Oneness-Of-God-The-Ultimate-Solution-To-The-Trinitarian-Controversy-

———————————————————————————————–