Dames en Heren,

Deze man heeft geen introductie nodig

 

 

Op dit moment ben ik bezig met het schrijven over de geschiedenis van Palestina. Het gebied dat sinds de val van het Ottomaanse Rijk na WO I geteisterd wordt door respectievelijk terreur, bezetting en vervolgens onderdrukking. In de 60 jaar dat dit nu voortduurt is veel gebeurd en zijn er veel zaken waar men geen weet van heeft. Verkeerde voorlichting of gebrek aan interesse, het doet er niet toe. Ik voel erg mee met de pijn die geleden wordt en ik kan er mijn ogen niet voor sluiten. Het is voor mij dan ook belangrijk om te weten wat er gaande is en welke processen hiertoe geleid hebben. Wegens mijn interesse ben ik goed op de hoogte van veel gebeurtenissen die plaatsgevonden hebben en het is voor mij tijd om het op papier te zetten. Daarmee kan ik het voor mezelf verwerken. Het is nu een grabbeldoos in mijn hoofd en als je ergens over begint dan kan ik vast met je mee praten. Maar er is natuurlijk veel meer dan ik nu weet.

In de komende tijd zal ik deze kant van de website vullen met de geschiedenis van het conflict. Men wil er niet aan geloven, maar het lot van Palestina en Israël ligt bij de wereld en dit conflict gaat de toekomst van diezelfde wereld beïnvloeden tot een hoogte dat men tegen die tijd gaat zeggen: hoe konden ze daar toen niet iets aan doen? Die vraag hebben we vaker gehoord in het verleden. Dit zal de vraag zijn van de generatie na ons. En ik wil ze dat antwoord niet ontnemen. Ons zijn zoveel antwoorden ontnomen door de generaties voor ons waardoor we nu niet eens weten waarom de conflicten op de wereld bestaan. Zo is dat ook met dit conflict. En onder internationale belemmeringen en druk van het Israëlische front en het stilzwijgen van de internationale media heeft het volk te leiden gehad en is zij vergeten. Daar wil ik geen deel aan nemen. De volgende zaken zijn onder andere te verwachten:

• (Vergeten) geschiedenis van het Palestijns grondgebied (1900 – 1918: de aanloop naar WO I en de afbraak van het Ottomaanse Rijk)
• Invloed van Engeland na WO I op de betrekkingen tussen Palestijnen onderling (moslims en joden) en de migratiestroom van Europese joden daarheen
• De invloed van de internationale steun op de totstandkoming van de Israëlische staat in 1948, oftewel de bezetting van het Palestijns grondgebied (met name dankzij de directe erkenning door Engeland – die toendertijd het ‘mandaat’ had – en de Verenigde Staten (VS) die het sindsdien van Engeland heeft overgenomen’
• De relatie tussen de VS en Israël (wat houdt de steun van de VS precies in qua economische en diplomatieke betrekkingen?)
• Yasser Arafat en de PLO (hoe voorstellen voor vrede in 1970 en 1972 door Israel genegeerd werden en de PLO gedwongen werd andere middelen aan te wenden)
• Hamas en waarom zij geen terroristische organisatie zijn (tenzij je Israel ook als terrorist beschouwt)
• Vredesonderhandelingen die nergens op uitlopen (Oslo, de routekaart naar de vrede. De decepties die Intifada I en II worden genoemd)
• De Muur (die voor een groot deel achter de groene lijn gebouwd is)
• Illegale nederzettingen en verdergaande expansie

De vredesprocessen die sinds oktober 1991 in Spanje zijn opgezet hebben tot op heden nergens toe geleid. Ook de zogenaamde routekaart naar de vrede heeft niet tot stabiliteit kunnen leiden in het conflict. Alhoewel de VS aan de voet stond van vele akkoorden zoals Oslo, heeft het via de Verenigde Naties (VN) vele resoluties geblokkeerd die Israël tot de orde riepen. Het ligt gewoonweg niet in het belang van de VS dat de Palestijnse staat in ere wordt hersteld. Daarnaast is de Palestijnse geschiedenis in de afgelopen 50 jaar verdwenen, (mede) dankzij de invloed die de VS daar heeft uitgeoefend. De massa in de VS krijgt veelal een pro-Israëlisch beeld van de situatie, waardoor de Amerikaanse regering vrijwel ongegeneerd beleid kan voeren ten aanzien van Israël. De Israëlische lobby in de VS draagt daar ook veel aan bij. Geïncorporeerd in “think thanks”, lobbygroepen, grote bedrijven en dergelijke oefenen zij invloed uit op de Amerikaanse regering, media en massa.

 

Waar verder niet veel bij stil gestaan wordt is dat dit buitenlands beleid van de VS tot gevolg heeft gehad dat de Palestijnen hun land kwijt zijn en sindsdien onder constante dreiging staan van het Israëlische leger. De stagnatie van de economie, het groeiende aantal vluchtelingen en de hongersnoden die Palestijnen treiteren zijn gevolgen van de Israëlische bezetting. Groeperingen zoals de PLO en Hamas die opkomen voor het Palestijnse recht worden geclassificeerd als terroristische organisaties, wat vervolgens moet legitimeren dat kopstukken van de PLO worden omgelegd of aanvallen gepleegd worden op onschuldige mensen (waaronder vaak kinderen)die niks anders hebben dan stenen om zich te verdedigen.

 

Waar ik me vooral op wil richten is de invloed van het buitenlands beleid van de VS op de situatie van Palestina. Ik wil ingaan op zowel de geschiedenis van het conflict als de huidige betrekkingen. Het uitgangspunt van de thesis zal liggen in de belangen van de VS en diens ontwikkelingen. Vanuit die belangen wordt het buitenlands beleid geformuleerd. Ik wil voor een gedeelte ingaan op de invloed van de Israëlische lobby in de VS op dat beleid. Ik hoop met deze zaken aan te tonen dat de invloed van de VS bepalend is voor het bestaan van Israël. Zonder de steun van de VS zou Israël bezwijken tussen al die landen in het MO. Ik kan niet gissen, want Israël heeft de steun van de VS nou eenmaal. Ik wil aantonen dat de VS in veel gevallen de mogelijkheid had en heeft om de Palestijnen tegemoet te komen.

 

De belangrijkste vraag in dit hoofdstuk is de mate waarin het buitenlands beleid van de VS bijgedragen heeft aan de huidige Palestijnse situatie en wat kan de VS doen om de Palestijnen te voorzien in hetgeen dat (mede) door hen is ontnomen? Het is niet een twee drie duidelijk te maken wat de invloed is geweest van de VS aangezien haar beleid vaak indirecte gevolgen heeft voor de Palestijnen.

 

Wat zijn überhaupt de belangrijkste ontwikkelingen geweest in de bezetting van Palestina waarbij het Amerikaans buitenlands beleid (de ontwikkelingen) invloed heeft gehad? De belangrijke gebeurtenissen zoals bijvoorbeeld de Balfour-declaratie, het uitroepen van Israël en de verscheidene oorlogen wil ik beschrijven tot aan de huidige betrekkingen toe. Daarbij is de steun van de VS onmisbaar geweest.

 

Wat voor invloed zou de herstelling van de Palestijnse staat hebben op de Amerikaanse hegemonie in het MO en  dus op de Amerikaanse economie? Wat zijn de werkelijke Amerikaanse belangen ten aanzien van Israël? De huidige staat Israël is voor de VS een belangrijke kameraad. Militaire aanwezigheid in het MO is al decennia lang een pre en daarnaast is de Israëlische economie nauw verbonden met de Amerikaanse. Het ligt niet in het belang van de VS om van Israël af te komen en een Palestijnse staat uit te roepen. Door een beter licht te werpen op de Amerikaanse belangen en diens relatie met Israël worden de mogelijkheden voor een Palestijnse staat al wat duidelijker en zijn de grenzen (van die mogelijkheden) daarvan makkelijker te herkennen. De regionale hegemonie is natuurlijk een belangrijk argument voor de VS, maar in hoeverre legitimeert dat het bestaan van Israël?

 

In hoeverre zijn andere landen in het MO in staat om een machtsblok te vormen tegen de hegemonie van de VS inzake Palestina? Saoedie Arabië wordt beschouwd als een goede (en trouwe) relatie van de VS. Aan de andere kant hebben zij een verplichting jegens Palestina op grond van vele factoren, waarvan de geschiedenis van het gebied de belangrijkste is. Wat hebben zij nagelaten in de geschiedenis dat ze nu (eventueel) wel kunnen doen? Iran is tegenwoordig een prominente partij in de MO politiek. Iran is klaarblijkelijk een tegenstander van het zionisme en de Israëlische staat. Echter, welke rol kunnen zij vervullen in het eerherstel van de Palestijnse staat? Afghanistan en Irak zijn op politiek vlak poppetjes van de Amerikaanse regering geworden in de War of Terror. De vooruitzichten voor Afghanistan en Irak zijn zo slecht dat het onwaarschijnlijk is dat zij in de nabije toekomst een significante factor kunnen zijn ter ondersteuning van Palestina. Echter de betrekkingen met de Amerikaanse regering zullen wel van invloed zijn op de eventuele positie van deze twee landen ten opzichte van het machtsblok.

In de auto draai ik meestal een cd of sluit ik een mp3 aan, maar ik wil het nieuws altijd wel even horen. Het is alleen zo dat het nieuws niet overal op dezelfde tijd begint. Als het nieuws op Radio 1 net afgelopen is, dan begint het op 538 en daarna kun je het ook nog eens op Fun-X horen. Ik verwacht niet anders dan dat dezelfde onderwerpen de revue passeren, maar het belachelijke is dat ze niet eens de moeite nemen om zelf de persberichten – die zij ontvangen van het ANP¹ - te herschrijven in eigen woorden. Het is dat de stemmen anders zijn op de verschillende zenders, want anders zou je zeggen dat je telkens naar dezelfde zender luistert.

 

Een ander goed voorbeeld zijn de gratis kranten – Spits en Metro – die ’s ochtends uitgedeeld worden. Wanneer je de kranten naast elkaar legt, dan kun je zien dat ze allebei hetzelfde schrijven over de onderwerpen. Ze nemen tenminste nog wel de moeite om het een en ander te herschrijven, maar de inhoud is praktisch gelijk. In een iets andere volgorde en met (iets) andere bewoordingen worden de artikelen in twee verschillende dagbladen geplaatst. Metro is het snelst groeiende dagblad ter wereld en wordt in Nederland dagelijks gelezen door gemiddeld 1,7 miljoen mensen.² Daarmee neemt de invloed van Metro op de beeldvorming door de media toe.

 

Het idee van de verschillende onafhankelijke kranten die Nederland kent (NRC, Volkskrant, Telegraaf etc.) moet voor competitie zorgen op de markt om een objectieve verslaggeving te realiseren. In de Verenigde Staten wordt hiervoor de term fair and balanced³ vaak gebruikt. Dit moet de massa het idee geven dat zij een keuzemogelijkheid heeft zodat de mensen kunnen genieten van de persvrijheid⁴ die in de Grondwet gegarandeerd wordt.  

 

Stille censuur

 

De media in Nederland is lang zo vrij nog niet. Zij zijn onafhankelijk noch objectief. De verslaggeving van het nieuws is voor het grootste gedeelte afhankelijk van de vaste bronnen die veel journalisten en mediabedrijven – zoals het ANP en PCM – hebben in de politiek, bedrijfsleven en elke andere sector van het maatschappelijk veld. Deze vaste bronnen geven (inconsistente) informatie door aan de media, die dat vervolgens bijna letterlijk overnemen in de verslaggeving. Wat wij als massa te zien en te horen krijgen is vaak de precieze informatie waarvan de bronnen het goed vinden om te publiceren. Zij – de bronnen – schrijven als het ware mee aan hetgeen wij te horen krijgen, terwijl jij en ik weten dat het de taak van de media is te ontleden wat er aangeleverd wordt en door te zoeken naar de achterliggende belangen en inzichten. Dat zijn de zaken die de media hoort door te geven aan ons, want anders zijn ze overbodig. Op deze manier is de kern van informatie subjectief en dat vindt zijn uitwerking in halve (onjuiste) verslaggeving.

 

Goede voorbeelden zijn de oorlogen in Afghanistan en Irak. Omtrent de rol van Nederland worden geen vragen gesteld door de media. We horen wat de Nederlandse overheid onderneemt en verder niks, daar moeten we het mee doen. Als het een beetje meezit volgt er een korte statement of uitleg door een betrokkene. Als het niet meezit hoor je zelfs pas achteraf wat er is gebeurt, maar worden vooralsnog geen vragen beantwoord die ingaan op de achterliggende redenen voor het überhaupt aanwezig zijn of meehelpen aan de oorlog. Niemand heeft de regering gevraagd waarom (toenmalig) minister van Buitenlandse Zaken Ben Bot een contract voor de Koninklijke Shell heeft binnengehaald die afhankelijk is van een oliepijplijn die langs Uruzgan (bekende naam?) moet gaan lopen.⁵ Tegenwoordig zijn de aanslagen en bloedige gevechten in Afghanistan en Irak praktisch vergeten. Ik mag al blij zijn als ik daar iets over hoor bij het korte nieuws. Daarmee wordt de ernst van de situatie in de oorlogen de grond in gedrukt. Zolang de media ervoor kunnen zorgen dat de massa niet te veel aandacht besteed aan de negatieve aspecten van de oorlog, dan kan de overheid – die hier de grootste belangen heeft – volharden in het beleid dat ze voeren.

 

Deceptie

 

Om de levensstandaard hoog te houden in het Westen wordt oorlog gevoerd in het Midden-Oosten, Afrika en Latijns-Amerika. Of het nu gaat om olie, drugs, diamanten, metaal of andere grondstoffen die de Westerse economieën draaiende houden, de massa wordt er blind voor gehouden. De grootste consumenten van de oorlogen die vandaag de dag gevoerd worden zijn wij: het Westen. De auto waar je in rijdt, de ring die je om hebt en zelfs de belasting die je betaalt aan de overheid. Geld dat wordt gestopt in zowel de oorlog zelf als de uitkomst daarvan. Het overnemen/opkopen van de zaken die veroverd zijn om in het Westen op de markt te kunnen gooien (of duur verkopen aan degenen van wie het gestolen is). Vroeger ging dat in de vorm van kolonialisme, maar dat is niet meer ‘acceptabel’ volgens het zelfbeschikkingsrecht van landen zoals vastgesteld in het VN-Verdrag van 1966.⁶ Dus wordt het nu op een meer donkere manier gedaan, namelijk achter de schermen. We zien de oorlog en diens gevolgen op tv, maar de ware redenen voor de conflicten in Afghanistan, Irak, Palestina, Sierra-Leone, Sudan, Ethiopië, Colombia, Venezuela (om er een paar te noemen) zijn afgeschermd voor de massa. En wat doen de media? Niks. Ze lopen blind achter de bronnen aan, want als zij de bronnen niet tevreden houden dan zullen het wellicht geen bronnen meer zijn in de toekomst. Dat betekent dat de bronnen macht hebben: de macht om de massa in onwaarheden te doen geloven. De leugens – zoals de aanloop naar Iraqi Freedom – worden aangenomen als waarheid en met dat uitgangspunt worden de conclusies getrokken. Als men gelooft in een leugen, dan wordt de leugen waarheid in zijn gevolgen.⁷

 

De media is een onmisbaar orgaan in het leven van de mens in een politieke wereld. Een individu kan nooit op zichzelf overal achter komen en diepgang vinden in elk belang van bijvoorbeeld een oorlog. Er is een orgaan nodig met de capaciteit en expertise om de waarheid achter het nieuws (van de bronnen) boven water te halen. De zaken die besproken worden in het nieuws komen natuurlijk niet uit de losse duim – daar ga ik van uit – en zonder de media zou de mens een stuk minder geïnformeerd worden over de situatie in conflictgebieden. Het probleem is alleen dat de media van het nieuws kunnen maken wat ze willen. Zij kunnen de onderwerpen aankaarten die zij willen en vanuit invalshoeken die hen (en hun bronnen) goed uitkomen. Het is de primaire taak van de media om de waarheid achter het nieuws boven water te halen, maar daarin falen zij en kunnen de donkere oorlogen stilzwijgend voortduren.

 

Passiviteit van de massa

 

We krijgen niet de antwoorden waar we recht op hebben. De pers is niet zo vrij als we altijd gedacht hebben en de waarheid is vaak niet zo absoluut als zij je willen doen geloven. Er zijn veel inconsistente verhalen die in de media circuleren over verschillende onderwerpen zoals bijvoorbeeld de oorlog in Irak. Maar, het feit dat de media incomplete informatie verschaft is niet de enige reden dat de massa over het algemeen onwetend is over een aantal zaken die het fundament raken van de maatschappij. Het is aan het individu zelf om kennis te vergaren. Het is aan het individu zelf om door de regels heen te lezen en zelf vragen te stellen. De passiviteit van het individu moet vervangen worden door een actieve zoektocht naar de waarheid.

 

De grootste veiligheidsdienst (CIA) van de wereld wist niet dat er aanslagen gepleegd zouden worden in de Verenigde Staten, maar slechts enkele uren na de aanslagen wisten ze ineens alles over de terroristen. Het sterkste gebouw ter wereld (WTC) is door een vliegtuig met de grond gelijk gemaakt, maar een papiertje uit het vliegtuig heeft het overleefd en daar stonden de namen van Bin Laden en zijn compagnons op. Twee kleine voorbeelden van zaken die gebruikt zijn om tot de oorlog in Afghanistan over te gaan. Hier zijn geen vragen over gesteld door de media of de massa, terwijl het objectief gezien hele domme en onwaarschijnlijke uitingen zijn geweest. Het zijn wel zaken die een hele grote invloed hebben gehad op het verdere verloop van de situatie. Dit is geen pleidooi tegen het officiële verhaal van 11 september (dat komt een andere keer), maar wat ik wil zeggen is het volgende:

 

Lees. Zet je televisie uit en start het internet op of neem er een boek bij. Ga eens na of de dingen die je vertelt worden kloppen of niet. Neem niet zomaar aan wat je verteld wordt. Als op het NOS-journaal wordt vertelt dat je naar de hemel gaat als je van de brug af springt, dan doe je dat ook niet. Lees. Laat anderen niet voor je denken, maar denk voor jezelf.

 

Bronnen

 

1 ANP: Werkwijze

http://www.anp.nl/over_anp_werkwijze.html

2 Metro: Achtergrond

http://www.metronieuws.nl/index.php?actie=pagina&pid=10

3 Fred Barnes (Hills College): “Is the Mainstream Media Fair and Balanced?”

http://www.hillsdale.edu/imprimis/2006/08/

4 Grondwet voor het Koninkrijk der Nederlanden 2002: artikel 7, lid 1

http://www.minbzk.nl/contents/pages/7430/grondwet_NL_6-02.pdf

5 Het Echte Nieuws: “Wat Voor Motieven Schuilen er Achter de Nederlandse Missie in Uruzgan?”

http://www.hetechtenieuws.org/2006-10-07.htm

6 Amnesty International: VN-Verdragen (1966): BUPO, ECSOCU

http://www.amnesty.nl/encyclopedie_lemma/1690?PHPSESSID=b52c19d1f4228c577b01a309073e586f

7 Lawrence W. Hilliard (Clarion Voice): When Lies Become Truth

http://www.clarionvoice.com/tract2.html